The Noble Qur'an Encyclopedia

Elif, lam, ra.[67] Ky është një Libër, ajetet e të cilit janë përmbledhur në mënyrë të përkryer, pastaj janë shtjelluar nga një i Urtë e i Gjithëditur,

që të mos adhuroni askënd përveç Allahut. Me të vërtetë, unë jam për ju paralajmërues dhe përgëzues nga ana e Tij.

Dhe (ju këshilloj) që të kërkoni falje nga Zoti juaj e të ktheheni tek Ai me pendim, që t'ju begatojë me të mira për një kohë të caktuar dhe që t'i dhurojë mirësi çdo punëmiri. E, nëse kthejnë shpinën (atëherë thuaju:) "Me të vërtetë, unë kam frikë për ju nga dënimi i një Dite të madhe."

Tek Allahu është kthimi juaj dhe Ai është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Në të vërtetë, ata mbulojnë gjokset e tyre për t'u fshehur prej Tij. Por, kur ata mbulohen me rrobat e tyre, Ai e di atë që fshehin dhe atë që shfaqin haptazi. Pa dyshim, Ai e di mirë çfarë ka në zemra.

S'ka asnjë gjallesë në Tokë që të mos e ketë marrë Allahu përsipër rrizkun e saj. Ai e di vendqëndrimin dhe vendprehjen e saj. Të gjitha këto janë të shënuara në një Libër të qartë.

Është Ai që krijoi qiejt dhe Tokën për gjashtë ditë, ndërkohë që Arshi i Tij ndodhej mbi ujë, për t'ju provuar se cili nga ju është më punëmirë. Nëse u thua: "Ju, njëmend do të ringjalleni pas vdekjes", jobesimtarët do të thonë: "Kjo është vetëm magji e kulluar."

Nëse ua shtyjmë dënimin deri në një kohë të caktuar, me siguri, do të thonë: "Çfarë po e pengon (zbritjen e tij)?" Por, kur t'u vijë (dënimi), asgjë s'do të mund t'ua shmangë atë dhe do t'i kaplojë ajo me të cilën talleshin.

Nëse ia mundësojmë njeriut të shijojë një pjesë të mëshirës Sonë e pastaj ia heqim atë, ai bëhet krejtësisht i dëshpëruar dhe mosmirënjohës.

E, nëse, e bëjmë të shijojë ndonjë dhunti pas vuajtjes që e kishte goditur, do të thotë: "M'u larguan të këqijat", dhe bëhet i gëzuar e mburravec.

Por ata që durojnë dhe bëjnë vepra të mira nuk janë të atillë; për ta ka falje dhe shpërblim të madh.

Mbase, ti dëshiron të lësh kumtimin e një pjese që të shpallet dhe të ngushtohet gjoksi, për shkak se ata thonë: "Përse nuk i zbret atij ndonjë thesar ose të vijë me të ndonjë melek?" Ndërkohë që ti, në të vërtetë, je vetëm paralajmërues, e Allahu është Mbikëqyrës mbi çdo gjë.

Apo, mos thonë: "Ai (Muhamedi) e trilloi atë (Kuranin)!"? Thuaju: "Atëherë, sillni dhjetë sure të ngjashme të sajuara dhe thirrni në ndihmë kë të mundni, përveç Allahut, nëse jeni të sinqertë në atë që thoni!"

Por, në qoftë se nuk ju përgjigjen, atëherë dijeni se ky (Kuran) ka zbritur me dijen e Allahut dhe se nuk ka zot që meriton të adhurohet përveç Tij. Pra, a nuk po bëheni muslimanë (të nënshtruar ndaj Allahut)?

Atyre që synojnë jetën e kësaj bote dhe bukuritë e saj, ua shpërblejmë plotësisht veprat e tyre në të dhe shpërblimi nuk u pakohet aspak.

Por, për këta në botën tjetër do të ketë vetëm Zjarr. Atyre do t'u asgjësohet ajo që bënë në këtë botë dhe krejt e kotë është ajo që punuan.

A mund të jenë (këta jobesimtarë) të barabartë me atë që mbështetet në dëshmi të qartë prej Zotit të vet, të cilin e pason një dëshmitar nga Ai, por edhe para tij (ishte dëshmitar) Libri i Musait, që është udhërrëfyes e mëshirë?! Këta e besojnë atë (Kuranin). E, kushdo nga grupet që e mohon atë, le ta dijë se Zjarri do të jetë vendi i tij i premtuar. Prandaj, kurrsesi mos dysho në të, se, pa dyshim, ai është e vërteta nga Zoti yt, por shumica e njerëzve nuk besojnë.

E kush është më i padrejtë se ai që trillon gënjeshtra për Allahun? Ata do të dalin para Zotit të tyre dhe dëshmitarët do të thonë: "Këta janë ata që kanë gënjyer për Zotin e tyre." Vini re! Mallkimi i Allahut qoftë mbi zullumqarët,

të cilët pengojnë (njerëzit) nga rruga e Allahut, duke dashur ta shtrembërojnë atë dhe që nuk besojnë në botën tjetër!"

Ata nuk do të mund të shpëtojnë në Tokë (nga dënimi) dhe nuk do të kenë mbrojtës në vend të Allahut. Atyre do t'u shumëfishohet dënimi, sepse ata nuk mundën të dëgjonin e as të shihnin (të vërtetën).

Këta janë ata që shkatërruan vetveten dhe u humbën ata (zotat e rremë) që sajuan.

S'ka dyshim se këta do të jenë më të humburit në botën tjetër.

Me të vërtetë, ata që besojnë, bëjnë vepra të mira dhe i përulen Zotit të tyre, do të jenë banorë të Xhenetit, ku do të qëndrojnë përgjithmonë.

Këto dy grupe (mohuesit e besimtarët) i ngjajnë atij që është i verbër e i shurdhër dhe atij që sheh e dëgjon. Pra, a mund të jenë njësoj?! A nuk po mendoni?!

Në të vërtetë, Ne e dërguam Nuhun te populli i tij (e ai u tha): "Vërtet, unë jam paralajmërues i qartë për ju,

që të adhuroni vetëm Allahun. Unë kam frikë për ju nga dënimi i një Dite të dhembshme."

Por, krerët e popullit të tij, që nuk besuan, thanë: "Ne po e shohim se ti je vetëm një njeri sikurse ne dhe se ty të ndjekin vetëm ata që janë më të ulëtit ndër ne, siç duket, dhe s'po shohim te ju ndonjë epërsi ndaj nesh, por, përkundrazi, ne mendojmë se ju jeni gënjeshtarë.

Ai (Nuhu) tha: "O populli im! Më thoni, nëse unë po mbështetem në prova të qarta nga Zoti im dhe Ai më ka dhënë mëshirë (pejgamberinë) nga ana e Tij, e ju nuk e shihni, a t'ju detyrojmë (të besoni), edhe nëse e urreni?

O Populli im! Unë nuk po kërkoj nga ju për këtë kurrfarë pasurie, sepse shpërblimi im është vetëm tek Allahu. Unë nuk do t'i përzë ata që besojnë. Ata do ta takojnë Zotin e tyre. Por, po e shoh se jeni popull që nuk dini.

O populli im! Kush do të më ndihmojë mua para Allahut, po qe se i përzë ata. Si nuk kuptoni?!

Nuk po ju them se unë zotëroj thesaret e Allahut, as se e di të fshehtën e as po ju them se jam melek. As do t'u them atyre që i përbuzni në sytë tuaj, se Allahu nuk do t'u japë mirësi. Allahu e di mirë ç'ka në shpirtrat e tyre. Atëherë, do të isha njëmend zullumqar."

Ata thanë: "O Nuh, mjaft u grinde me ne, madje e teprove duke u grindur, prandaj na e sill atë (dënimin) me të cilin po na kërcënon, nëse e thua të vërtetën."

Ai tha: Atë jua sjell Allahu, nëse do, e ju nuk do të mund të shpëtoni.

As këshilla ime s'do t'ju bëjë dobi, edhe nëse do të doja t'ju këshilloja, po qe se Allahu dëshiron t'ju humbë. Ai është Zoti juaj dhe tek Ai do të ktheheni.

Apo, mos thonë vallë: "Ai e trilloi atë!"? Thuaju: "Nëse unë e kam trilluar, atëherë gjynahu im bie mbi mua dhe unë nuk do të jap llogari për gjynahet që bëni ju."

Nuhut iu shpall: "Nuk do të besojë nga populli yt askush përveç atyre që tashmë kanë besuar, prandaj mos u pikëllo për atë që bënin.

Dhe ndërtoje anijen nën Sytë Tanë (mbikëqyrjen Tonë) e sipas udhëzimit Tonë dhe mos m'u lut për ata që bënë zullum, se ata do të fundosen me siguri."

Ai ndërtonte anijen dhe sa herë që krerët e popullit të tij kalonin pranë tij, talleshin me të. Ai u thoshte: "Nëse ju talleni me ne, ta dini se edhe ne do të tallemi me ju ashtu si po talleni ju.

Së shpejti do ta kuptoni se kë do ta zërë dënimi poshtërues dhe mbi kë do të bjerë dënimi i pafund."

E, kur erdhi urdhri Ynë e uji nisi të dalë nga furra, i thamë: "Ngarko në anije nga të gjitha llojet (e gjallesave) nga një çift, e edhe familjen tënde, përveç atyre për të cilët është marrë vendimi (se nuk do të besojnë), si dhe besimtarët. Por, vetëm pakkush besoi me të.

Ai tha: "Hipni në të! Ajo lundron e ndalon me emrin e Allahut. Vërtet, Zoti im është Falës i Madh e Mëshirëplotë."

Ndërkohë që ajo po lundronte me ta nëpër dallgë sa malet, Nuhu thirri birin e tij, i cili ishte i veçuar: "O biri im, hip me ne e mos u bëj me jobesimtarët!"

Ai tha: "Do të strehohem në një mal, i cili do të më mbrojë nga uji." Nuhu i tha: "Sot s'ka shpëtim nga dënimi i Allahut, përveçse për ata që Ai i mëshiron." Atëherë dallgët hynë ndërmjet tyre dhe ai u fundos.

Më pas u tha: "Oj Tokë, thithe ujin dhe ti, o qiell, ndalo (shiun)!" Uji u tret e u përmbush urdhri (i Allahut), kurse anija u ndal në malin Xhudi dhe u tha: "Larguar (nga mëshira e Allahut) qoftë populli zullumqar!

Ndërkaq, Nuhu e thirri Zotin e vet, duke thënë: "O Zot! Biri im është nga familja ime, ndërkohë që premtimi Yt është i vërtetë dhe Ti je Gjykatësi më i drejtë!"

Allahu tha: "O Nuh! Ai nuk është nga familja jote! Kjo (që po bën) nuk është punë e mirë, prandaj mos më kërko diçka për të cilën nuk ke dituri! Unë po të këshilloj që të mos bëhesh prej të paditurve."

Ai tha: "Zoti im! Unë strehohem te Ti që të mos kërkoj nga Ti diçka për të cilën nuk kam dituri. Nëse Ti nuk më fal e nuk më mëshiron, do të jem i humbur."

Atij iu tha: "O Nuh! Zbrit me paqe nga ana Jonë e bekime për ty dhe për disa pasardhës të atyre që janë me ty. E disa pasardhësve të tjerë do t'ua mundësojmë të kënaqen (përkohësisht në këtë botë) e pastaj do t'i kaplojë nga Ne një dënim i dhembshëm.

Këto janë lajme të panjohura që po t'i shpallim ty, të cilat nuk i dije ti e as populli yt para kësaj. Prandaj, duro, se vërtet fundi i mirë u takon të devotshmëve.

Te adët dërguam vëllanë e tyre, Hudin. Ai u tha: "O populli im, adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij, por ju jeni vetëm trillues.

O populli im! Unë nuk po kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, sepse shpërblimi im është vetëm tek Ai që më ka krijuar. A nuk po mendoni?!

O populli im! Kërkoni falje nga Zoti juaj dhe kthehuni tek Ai të penduar, që t'jua lëshojë shiun me bollëk dhe t'jua shtojë fuqinë përballë fuqisë suaj dhe mos ktheni shpinën duke qenë keqbërës!

Ata thanë: "O Hud! Ti nuk na solle asnjë provë të qartë, e ne nuk nuk do t'i lëmë idhujt tanë për fjalët e tua dhe ne nuk të besojmë.

Gjithçka që mund të themi është se të ka goditur ndonjë e keqe (çmenduri) nga idhujt tanë. Ai tha: "Unë e marr Allahun për dëshmitar, por edhe ju dëshmoni se unë jam i pastër nga ata që i adhuroni

në vend të Allahut. Prandaj, kurdisni kurthe kundër meje të gjithë së bashku dhe mos më lini kohë!

Unë i jam mbështetur Allahut, Zotit tim dhe Zotit tuaj. S'ka asnjë gjallesë që të mos jetë nën sundimin e Tij. Me të vërtetë, Zoti im është në rrugë të drejtë."

E, nëse ata kthejnë shpinën, thuaju: "Unë jua kumtova atë (Shpalljen) me të cilën jam dërguar te ju. Zoti im do të sjellë një popull tjetër e ju s'mund ta dëmtoni Atë aspak. Vërtet, Zoti im është Mbikëqyrës mbi çdo gjë."

Kur erdhi urdhri Ynë, me mëshirën Tonë, Ne e shpëtuam Hudin dhe ata që besuan me të. I shpëtuam nga një dënim i rëndë.

Ja pra, këta ishin adët, të cilët mohuan ajetet e Zotit të tyre, i kundërshtuan të dërguarit e Tij dhe shkuan pas urdhrit të çdo mendjemadhi kryeneç.

Ata i ndoqi mallkimi në këtë botë, por edhe në Ditën e Kiametit. Vini re! Adët e mohuan Zotin e tyre. Vini re! Larguar (nga mëshira e Allahut) qofshin adët, populli i Hudit!

Ndërkaq, te themudët dërguam vëllanë e tyre, Salihun. Ai u tha: "O populli im, adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij. Ai ju krijoi prej tokës dhe ju vendosi në të, andaj kërkoni falje prej Tij dhe kthehuni tek Ai me pendim, se Zoti im është vërtet afër dhe përgjigjet (lutjeve).

Ata thanë: "O Salih! Ne shpresonim në ty para kësaj. A po na ndalon të adhurojmë ata që adhuronin baballarët tanë, ndërkohë që ne njëmend jemi në mëdyshje lidhur me atë në të cilën na thërret."

Ai tha: "O populli im! Më thoni, nëse unë po mbështetem në prova të qarta nga Zoti im dhe Ai më ka dhënë mëshirë (pejgamberinë) nga ana e Tij, kush do të më ndihmojë kundrejt Allahut, në qoftë se e kundërshtoj Atë? Ju do të më shtonit vetëm humbjen.

O populli im! Kjo është deveja e Allahut, si shenjë për ju. Pra, lëreni atë të kullosë në tokën e Allahut dhe mos i bëni ndonjë të keqe, se ju kap një dënim i menjëhershëm.

Por, ata e therën atë e ai u tha: "Kënaquni në shtëpitë tuaja tri ditë! Ky është një premtim i vërtetë."

Kur erdhi urdhri Ynë, me mëshirën Tonë i shpëtuam nga poshtërimi i asaj dite Salihun dhe ata që besuan me të. Pa dyshim që Zoti yt është i Forti e i Gjithëfuqishmi.

Ndërkaq, ata që bënë zullum i zuri gjëmimi i tmerrshëm dhe u gdhinë përmbys të pajetë në shtëpitë e tyre,

sikurse të mos kishin jetuar aty ndonjëherë. Vini re! Themudët e mohuan Zotin e tyre. Vini re! Larguar (nga mëshira e Allahut) qofshin themudët!

Të dërguarit Tanë (melekët) i sollën Ibrahimit myzhden e i thanë: "Selam (paqe)!" Ai ua ktheu: "Selam!" dhe pa u vonuar u solli një viç të pjekur.

Por, kur pa se duart e tyre nuk po e preknin mishin, nuk i pëlqeu dhe ndjeu frikë nga ata. Ata i thanë: "Mos ki frikë, se ne jemi dërguar te populli i Lutit!"

Ndërkohë, gruaja e tij që ishte në këmbë qeshi, meqë i dhamë myzhde për Ishakun e pas Ishakut për Jakubin.

Ajo tha: "Po si mund të lind unë e mjera duke qenë plakë, ndërkohë që edhe burri im është i moshuar?! Kjo vërtet është gjë e çuditshme!"

Ata i thanë: "A po çuditesh me vendimin e Allahut?! Mëshira dhe bekimet e Allahut qofshin për ju, anëtarët e shtëpisë (së Ibrahimit). Ai (Allahu) është njëmend i Lavdëruar e i Lartmadhërishëm."

Pasi i kaloi frika Ibrahimit dhe i erdhi myzhdeja, nisi të bëjë fjalë me Ne[68] për popullin e Lutit.

Ibrahimi ishte vërtet zemërbutë, i dhembshur e i përulur (ndaj Allahut).

"O Ibrahim, hiq dorë nga kjo, sepse urdhri i Zotit tënd tashmë ka ardhur dhe ata do t'i godasë një dënim i pashmangshëm."

E, kur të dërguarit Tanë erdhën te Luti, ai u shqetësua për ta, iu ngushtua gjoksi dhe tha: "Kjo është një ditë e vështirë."

Populli i tij erdhën me vrap tek ai, ndërkohë që edhe më parë kishin bërë ligësi. Ai tha: "O populli im, ja bijat e mia[69], ato janë më të pastra për ju (që të martoheni me to). Prandaj, kini frikë Allahun e mos më turpëroni lidhur me mysafirët e mi. A nuk ka ndër ju ndonjë njeri me mend?"

Ata i thanë: "Ti e di se ne nuk kemi nevojë për bijat e tua dhe ti e di se çfarë duam ne."

Ai tha: "Ah, sikur të kisha fuqi kundër jush ose të kisha një mbështetje të fortë."

Ata (melekët) i thanë: "O Lut! Ne jemi të dërguarit e Zotit tënd; ata s'do të mund të arrijnë te ti. Por, ti ik bashkë me familjen tënde në një pjesë të natës, mirëpo të mos shikojë mbrapa askush nga ju, përveç gruas sate, pasi atë do ta godasë ajo që do t'i godasë ata. Afati i (dënimit të) tyre është agimi. E, a nuk është agimi afër?!"

Kur erdhi urdhri ynë, Ne përmbysëm vendin e tyre, duke kthyer poshtë pjesën e sipërme të tij dhe lëshuam mbi ta rrebesh gurësh prej baltës së pjekur,

(gurë) të damkosur te Zoti yt, të cilët nuk janë larg nga keqbërësit.

E në Medjen Ne dërguam vëllanë e tyre, Shuajbin. Ai u tha: “O populli im, adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij dhe mos mashtroni në matje e në peshim. Po e shoh që gjendeni në begati, por unë kam frikë për ju nga dënimi i një Dite gjithëpërfshirëse.

O populli im! Matni e peshoni me drejtësi, mos ua pakoni njerëzve gjërat e tyre dhe mos bëni çrregullime në Tokë.

Ajo që ju mbetet nga Allahu është më e mirë për ju, në qoftë se jeni besimtarë. E, unë nuk jam mbikëqyrës juaji.

Ata thanë: "O Shuajb! Mos vallë, namazi yt po të urdhëron që ne të braktisim ata që adhuronin baballarët tanë ose që të mos bëjmë me pasurinë tonë çfarë të duam?! Ti, me të vërtetë, na qenke i butë e mendjendritur!"

Ai tha: "O populli im! Më thoni, a edhe nëse unë po mbështetem në prova të qarta nga Zoti im dhe Ai më ka dhënë nga ana e Tij begati të mirë (ta lë rrugën e drejtë)?! Unë nuk dua të bëj atë që po jua ndaloj. Unë dua vetëm të përmirësoj aq sa mundem. E, suksesi im varet vetëm nga Allahu. Atij i jam mbështetur dhe tek Ai kthehem.

O populli im! Të mos ju shtyjë armiqësia ndaj meje që t'ju godasë ajo që goditi popullin e Nuhut, popullin e Hudit ose popullin e Salihut. E, populli i Lutit nuk është larg jush.

Kërkoni falje nga Zoti juaj dhe kthehuni tek Ai me pendim, se, vërtet, Zoti im është Mëshirëplotë e i Dashur."

Ata thanë: "O Shuajb! Nuk nuk po kuptojmë shumë nga ato që thua dhe ne të shohim të dobët mes nesh. Po të mos ishte farefisi yt, do të të mbytnim me gurë, meqë ti nuk je i çmuar te ne."

Ai tha: "O populli im, a farefisi im qenka për ju më i rëndësishëm se Allahu, të Cilin e keni lënë pas shpine? Me të vërtetë, Zoti im e di mirë çfarë bëni.

O populli im! Vazhdoni ju të bëni atë që jeni duke bërë, e unë po e bëj timen. Së shpejti do ta merrni vesh se kë do ta zërë dënimi poshtërues e kush është gënjeshtar. Pritni, se edhe unë po pres bashkë me ju.

Kur erdhi urdhri Ynë, me mëshirën Tonë, i shpëtuam (nga dënimi) Shuajbin dhe ata që besuan me të, kurse ata që bënë zullum i zuri gjëmimi i tmerrshëm dhe u gdhinë përmbys të pajetë në shtëpitë e tyre,

sikurse të mos kishin jetuar aty ndonjëherë. Vini re! Larguar (nga mëshira e Allahut) qoftë Medjeni, ashtu siç qenë larguar themudët!

Ne e dërguam Musain me shenjat (mrekullitë) Tona dhe me dëshmi të qartë

te Faraoni dhe paria e tij, por ata ndoqën urdhrin e Faraonit, ndonëse urdhri i Faraonit nuk ishte i drejtë.

Ai do t'i prijë popullit të tij në Ditën e Kiametit e do t'i çojë në Zjarr. Ah, sa vend i keq është ai në të cilin do të çohen!

Ata i ndjek mallkimi në këtë botë dhe në Ditën e Kiametit. Ah, sa e shëmtuar është dhurata që u jepet!

Këto janë disa nga lajmet e qyteteve që po t'i tregojmë. Disa qëndrojnë ende e disave u kanë humbur gjurmët.

Ne nuk u bëmë padrejtësi atyre, por ata i bënë padrejtësi vetvetes. Hyjnitë që i adhuronin në vend të Allahut nuk u bënë aspak dobi kur u erdhi urdhri i Zotit tënd, por vetëm ua shtuan humbjen.

Kësisoj është dënimi i Allahut kur t'i ndëshkojë qytetet që janë të padrejta. Njëmend, dënimi i Tij është i dhembshëm e i ashpër.

Në të vërtetë, në këto (ngjarje) ka mësim për atë që i frikësohet dënimit të botës tjetër. Ajo është Dita në të cilën do të tubohen njerëzit dhe ajo është Ditë e dëshmuar.

Ne e vonojmë atë vetëm deri në afatin e caktuar.

Kur të vijë (ajo ditë), askush nuk mund të flasë, përveçse me lejen e Tij. Prej tyre do të ketë të mjerë dhe të lumtur.

Sa u përket të mjerëve, ata do të hyjnë në Zjarr, ku do të rënkojnë e do të gulçojnë.

Aty do të jenë përgjithmonë, sa të jenë qiejt e Toka, përveç sa do Zoti yt. Në të vërtetë, Zoti yt bën çfarë të dojë.

Ndërkaq, të lumturit do të jenë në Xhenet, ku do të jenë përgjithmonë, sa të jenë qiejt e Toka, përveç sa do Zoti yt; një dhuratë e pandërprerë.

Andaj, mos ji në mëdyshje lidhur me atë që adhurojnë këta, meqë ata nuk adhurojnë tjetër veç asaj që adhuronin baballarët e tyre më parë. Ne do t'ua japim hakun plotësisht, pa ua lënë mangët (dënimin).

Në të vërtetë, Ne ia dhamë Musait Librin, por u kundërshtuan rreth tij. Por, po të mos ishte një fjalë e mëparshme nga Zoti yt, do të gjykohej ndërmjet tyre, ndërkohë që ata janë në mëdyshje lidhur me të.

Gjithsesi, Zoti yt do t'ia japë secilit shpërblimin të plotë për punët e tyre. Pa dyshim, Ai di hollësisht gjithçka që bëjnë.

Prandaj, ti qëndro në rrugë të drejtë, ashtu si je urdhëruar, e edhe ata që janë penduar bashkë me ty dhe mos i kaloni kufijtë, se, me të vërtetë, Ai sheh mirë gjithçka që bëni.

Dhe mos anoni nga ata që bëjnë padrejtësi e t'ju kapë Zjarri, ndërkohë që ju nuk keni asnjë mbrojtës përveç Allahut dhe nuk do të ndihmoheni.

Fale namazin në dy skajet e ditës[70] dhe në një pjesë të natës, se, pa dyshim, punët e mira i shlyejnë punët e këqija. Kjo është këshillë për ata që marrin mësim.

Duro, se pa dyshim që Allahu nuk ua humb shpërblimin punëmirëve!

Përse nuk pati nga brezat para jush një pjesë që do të pengonin prishjen në Tokë, përveç një pakice nga ata të cilët i shpëtuam?! Ata që bënë padrejtësi shkuan pas kënaqësive (të kësaj jete) dhe ishin keqbërës.

Zoti yt nuk do t'i shkatërronte qytetet padrejtësisht, nëse banorët e tyre do të ishin përmirësues.

Sikur të donte Allahu, do t'i bënte njerëzit të një bashkësie (feje) të vetme, por ata vazhdojnë të jenë në kundërshti,

përveç atyre që i ka mëshiruar Zoti yt. Për këtë (qëllim) i ka krijuar. E do të përmbushet fjala e Zotit tënd: "Vërtet, Unë do ta mbush Xhehenemin me xhinë e njerëz së bashku!"

Gjithçka që të tregojmë nga lajmet e të dërguarve, e bëjmë për të ta forcuar zemrën. Në këtë (sure) të ka ardhur e vërteta dhe këshillë e rikujtim për besimtarët.

Thuaju atyre që nuk besojnë: "Vazhdoni ju të bëni atë që jeni duke bërë, se edhe ne po e bëjmë tonën

dhe pritni, se edhe ne po presim."

Allahu i di fshehtësitë e qiejve e të Tokës dhe të gjitha çështjet kthehen tek Ai, andaj adhuroje Atë dhe mbështetju Atij. Zoti yt nuk është i shkujdesur ndaj asaj që bëni.