The Noble Qur'an Encyclopedia

Elif, lam, ra.[79] Këtë Libër ta zbritëm ty, që t'i nxjerrësh njerëzit nga errësirat në dritë, me lejen e Zotit të tyre, në rrugën e të Gjithëfuqishmit, të Lavdëruarit,

Allahut, të Cilit i takon gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë. Mjerë jobesimtarët për dënimin e rëndë (që do t'i gjejë),

të cilët i japin përparësi jetës së kësaj bote ndaj tjetrës dhe pengojnë (njerëzit) nga rruga e Allahut, duke dashur ta shtrembërojnë atë. Këta janë në një humbje të largët.

Ne nuk çuam asnjë të Dërguar, përveçse në gjuhën e popullit të tij, që t'ua sqarojë atyre (fenë). Por, Allahu e humb atë që do dhe e udhëzon atë që do. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Ne e dërguam Musain me provat Tona (e i thamë): "Nxirre popullin tënd nga errësirat në dritë dhe kujtojua atyre ditët e Allahut!" Me të vërtetë, në këtë ka shenja për këdo që është njëmend durimtar e falënderues.

Kur Musai i tha popullit të vet: "Kujtoni mirësinë e Allahut ndaj jush kur ju shpëtoi nga populli i Faraonit, të cilët ju shkaktonin shumë vuajtje: jua thernin djemtë dhe jua linin të gjalla vajzat. Kjo ishte një sprovë e madhe nga Zoti juaj."

Kujtoni kur Zoti jua shpalli: "Nëse falënderoni, Unë do t'jua shtoj (të mirat), por, nëse mohoni, ta dini se dënimi Im është me të vërtetë i rëndë."

Musai tha gjithashtu: "Nëse mohoni ju dhe të gjithë ata që janë në Tokë, ta dini se Allahu është njëmend i Panevojë dhe i Lavdëruar."

A nuk ju ka ardhur lajmi për ata që ishin para jush, për popullin e Nuhut, për adët, për themudët dhe për ata pas tyre, të cilët i di vetëm Allahu? Atyre u erdhën të dërguarit e tyre me prova të qarta, por ata i vunë duart në gojë (nga zemërimi) dhe thanë: "Ne e mohojmë atë me të cilën jeni dërguar dhe vërtet jemi në mëdyshje të madhe lidhur me atë në të cilën na thërrisni."

Të dërguarit e tyre thanë: "Vallë, a mund të dyshohet në Allahun, Krijuesin e qiejve e të Tokës?! Ai ju thërret që t'jua falë gjynahet dhe t'ju japë afat deri në një kohë të caktuar." Ata thanë: "Ju jeni vetëm njerëz sikurse ne! Ju doni të na largoni nga ajo që adhuronin të parët tanë. Na sillni atëherë një provë të qartë."

Të dërguarit e tyre u thanë: "Ne vërtet jemi vetëm njerëz si ju, por Allahu i jep dhunti kujt të dojë prej robërve të Tij. E, ne nuk kemi fuqi t'ju sjellim prova përveçse me lejen e Allahut. Vetëm Allahut le t'i mbështeten besimtarët.

E përse të mos i mbështetemi Allahut, ndërkohë që Ai na ka udhëzuar në rrugë të drejtë?! Ne njëmend do të bëjmë durim kundrejt vuajtjeve që na i shkaktoni ju. Vetëm Allahut le t'i mbështeten ata që mbështeten."

Ndërkaq, ata që mohuan u thanë të dërguarve të tyre: "Do t'ju dëbojmë nga Toka jonë ose do të ktheheni në fenë tonë." Atëherë, atyre u shpalli Zoti i tyre: "Ne, gjithsesi do t'i shkatërrojmë zullumqarët

dhe pas tyre do t'ju bëjmë ju banorë të asaj toke. Kjo është për ata që kanë frikë nga qëndrimi para Meje dhe nga paralajmërimi Im.

Ata (të dërguarit) u lutën për fitore dhe u shkatërrua çdo tiran kokëfortë,

të cilin e pret Xhehenemi, ku do t'i jepet të pijë ujë të qelbur,

të cilin do ta gëlltisë, por mezi do ta kapërdijë, ndërkohë që vdekja i vjen nga çdo anë, por ai nuk do të vdesë. Atë e pret një dënim i rëndë.

Veprat e atyre që mohuan Zotin e tyre i ngjajnë një hiri që e shpluhuron një erë e fortë në një ditë të stuhishme. Atyre s'do t'u bëjë dobi asgjë që kanë punuar. Kjo është humbja e madhe.

A nuk e sheh se Allahu krijoi qiejt dhe Tokën me urtësi? Nëse do, Ai ju zhduk ju dhe krijon të tjerë (që e adhurojnë Atë).

E, kjo nuk është e vështirë për Allahun.

Të gjithë do të dalin para Allahut. Atëherë, të dobëtit do t'u thonë mendjemëdhenjve: "Ne ishim ndjekësit tuaj, prandaj a nuk do të na e lehtësoni sadopak dënimin e Allahut?" Ata thanë: "Sikur të na udhëzonte Allahu në rrugë të drejtë, edhe ne do t'ju udhëzonim ju. Është krejt njësoj, u ankuam apo duruam, për ne nuk ka shpëtim."

Kur çështja mori fund, shejtani tha: "Vërtet Allahu ju bëri premtim të vërtetë, ndërsa unë ju premtova e ju mashtrova, por unë nuk pata pushtet mbi ju, vetëm se ju thirra dhe ju m'u përgjigjët. Prandaj, mos më qortoni mua, por qortoni vetveten! Unë s'mund t'ju ndihmoj juve e as ju s'mund të më ndihmoni mua." Unë e mohoj adhurimin që ma bëtë më parë krahas Allahut. Sigurisht që për zullumqarët do të ketë dënim të dhembshëm.

Ndërkaq, ata që besuan dhe bënë vepra të mira, me lejen e Zotit të tyre, do të futen në kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të banojnë përgjithmonë. Përshëndetja e tyre do të jetë: "Selam (Paqe)!"

A nuk e ke parë se si Zoti shëmbëllen fjalën e mirë me një pemë të mirë, rrënja e së cilës është e fortë e dega e saj është në qiell?

Ajo i jep frutat e saj në çdo kohë me lejen e Zotit të vet. Allahu u sjell shembuj njerëzve që ata të mendojnë.

Ndërkaq, fjala e keqe është si pema e keqe që është shkulur nga toka dhe është e paqëndrueshme.

Allahu i forcon besimtarët me Fjalën e qëndrueshme, si në këtë jetë, ashtu dhe në botën tjetër, dhe Allahu i humb keqbërësit. Allahu bën çfarë të dojë.

A nuk i sheh ata që dhuntinë e Allahut e kthyen me mohim dhe e çuan popullin e tyre në vendin e shkatërrimit,

në Xhehenem, ku do të hyjnë ata? Ah, sa vendqëndrim i keq!

Ata i sajuan Allahut ortakë, që t'i largojnë (njerëzit) nga rruga e Tij. Thuaju: "Kënaquni, se s'ka dyshim se fundi juaj është në Zjarr!"

Thuaju robërve të Mi që besuan, që të falin namazin dhe të japin fshehtas e haptas nga ajo që u kemi dhënë, para se të vijë një Ditë në të cilën nuk do të ketë as tregti e as miqësi.

Allahu është Ai që krijoi qiejt e Tokën dhe lëshoi shi nga qielli, përmes të cilit nxori fruta si ushqim për ju. Ai nënshtroi për ju anijet që lundrojnë në det me urdhrin e Tij dhe jua nënshtroi lumenjtë.

Ai nështroi për ju Diellin dhe Hënën, që lundrojnë pandërprerë në rrjedhën e tyre, dhe jua nënshtroi natën e ditën.

Ai ju dha gjithçka që kërkuat. Edhe nëse do të përpiqeshit t'i numëronit dhuntitë e Allahut, nuk do të mund t'i numëronit. Njëmend njeriu është shumë i padrejtë dhe shumë mosmirënjohës.

Kujto kur Ibrahimi tha: "Zoti im, bëje të sigurt këtë qytet dhe më largo mua dhe bijtë e mi nga adhurimi i idhujve!

Zoti im, ata çuan në humbje shumë njerëz! Kushdo që më ndjek mua, ai është prej meje, ndërsa për atë që më kundërshton, Ti je vërtet Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Zoti ynë, unë kam vendosur një pjesë të pasardhësve të mi në një luginë pa bimësi pranë Shtëpisë Sate të shenjtë, që të falin namazin, o Zoti ynë! Prandaj, bëj që zemrat e njerëzve të anojnë nga ata dhe furnizoji me fruta, që të jenë mirënjohës!

Zoti ynë, Ti e di çfarë fshehim dhe çfarë shfaqim hapatazi. Allahut nuk mund t'i fshihet asgjë, as në Tokë e as në qiell.

Lavdërimi i takon Allahut, i Cili në pleqëri më dha Ismailin dhe Is'hakun. Vërtet, Zoti im është Dëgjuesi i lutjeve.

O Zoti im! Më bëj mua dhe pasardhësit e mi prej atyre që e falin namazin. Zoti ynë! Ma prano lutjen!

Zoti ynë! Më fal mua, prindërit e mi dhe besimtarët në Ditën që do të jepet llogaria!"

Kurrsesi mos mendo se Allahu është i pavëmendshëm ndaj asaj që bëjnë zullumqarët. Ai thjesht po i lë ata deri në një Ditë kur sytë e tyre do të shtangen,

e do të çohen (nga varret) me rrëmbim, duke ngritur kokat (për të parë ç'po ndodh). Ata s'do të mund t'i lëvizin sytë dhe zemrat do t'i kenë të zbrazëta.

Dhe paralajmëroji njerëzit për ditën kur do t'u vijë dënimi! Atëherë ata që ishin të padrejtë do të thonë: "Zoti ynë, na e shtyj edhe pak afatin, që t'i përgjigjemi thirrjes Sate dhe t'i pasojmë të dërguarit." A nuk betoheshit më parë se nuk do të kishte zhdukje për ju?

Ju banuat në vendbanimet e atyre që i bënë zullum vetvetes, madje ju ishte bërë e qartë se si vepruam me ta, dhe ju sollëm shembuj.

Ata kurdisën kurthet e tyre, por Allahu i ka në dorë kurthet e tyre, edhe po të ishin kurthet e tyre të atilla që të rrafshonin malet.

Kurrsesi mos mendo se Allahu do ta thyejë premtimin e Tij ndaj të dërguarve. Me të vërtetë Allahu është i Gjithëfuqishëm dhe i Zoti për hakmarrje.

Ditën kur Toka do të zëvendësohet me një Tokë tjetër, por edhe qiejt, e (krijesat) do të dalin para Allahut, të Vetmit, Ngadhënjimtarit të Pamposhtur.

Atë Ditë do t'i shohësh keqbërësit të lidhur në zinxhirë.

Rrobat do t'i kenë prej katrani e zjarri do t'ua mbulojë fytyrat,

që Allahu të shpërblejë çdokënd për atë që ka punuar. Me të vërtetë, Allahu është i shpejtë në llogari.

Ky (Kuran) është shpallje për njerëzit, që t'u tërhiqet vërejtja përmes tij dhe që ta dinë se në të vërtetë Ai (Allahu) është një Zot i Vetëm, si dhe që të marrin mësim ata që kanë mend.