pastaj piklën e bëmë droçkë gjaku, pastaj droçkën e gjakut e bëmë copë mishi, pastaj copën e mishit e bëmë eshtra, e eshtrat i veshëm me mish, e pastaj e zhvilluam në një krijesë tjetër. Pra, i Bekuar është Allahu, Krijuesi më i mirë.

ثُمَّ إِنَّكُم بَعۡدَ ذَٰلِكَ لَمَيِّتُونَ [١٥]

Pastaj, pas kësaj, me siguri do të vdisni,

ثُمَّ إِنَّكُمۡ يَوۡمَ ٱلۡقِيَٰمَةِ تُبۡعَثُونَ [١٦]

e më pas, në Ditën e Kiametit, sigurisht do të ringjalleni.

وَلَقَدۡ خَلَقۡنَا فَوۡقَكُمۡ سَبۡعَ طَرَآئِقَ وَمَا كُنَّا عَنِ ٱلۡخَلۡقِ غَٰفِلِينَ [١٧]

Ne kemi krijuar mbi ju shtatë palë (qiej) dhe Ne nuk jemi të shkujdesur ndaj krijesave.

وَأَنزَلۡنَا مِنَ ٱلسَّمَآءِ مَآءَۢ بِقَدَرٖ فَأَسۡكَنَّٰهُ فِي ٱلۡأَرۡضِۖ وَإِنَّا عَلَىٰ ذَهَابِۭ بِهِۦ لَقَٰدِرُونَ [١٨]

Ne lëshojmë ujë nga qielli në masë të caktuar dhe e fusim në tokë e sigurisht që Ne mund ta heqim atë.

فَأَنشَأۡنَا لَكُم بِهِۦ جَنَّٰتٖ مِّن نَّخِيلٖ وَأَعۡنَٰبٖ لَّكُمۡ فِيهَا فَوَٰكِهُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ [١٩]

Me anë të tij, Ne bëjmë për ju kopshte hurmash e rrushi, ku ka shumë fruta nga të cilat ushqeheni,

وَشَجَرَةٗ تَخۡرُجُ مِن طُورِ سَيۡنَآءَ تَنۢبُتُ بِٱلدُّهۡنِ وَصِبۡغٖ لِّلۡأٓكِلِينَ [٢٠]

dhe dru (ulliri) që rritet në malin e Sinait, që jep vaj e mëlmesa për ata që i hanë.

وَإِنَّ لَكُمۡ فِي ٱلۡأَنۡعَٰمِ لَعِبۡرَةٗۖ نُّسۡقِيكُم مِّمَّا فِي بُطُونِهَا وَلَكُمۡ فِيهَا مَنَٰفِعُ كَثِيرَةٞ وَمِنۡهَا تَأۡكُلُونَ [٢١]

Në të vërtetë, për ju ka mësim edhe te bagëtitë. Ne ju japim të pini nga ajo që gjendet në barqet e tyre, ndërkohë që keni edhe shumë përfitime të tjera nga ato dhe prej (mishit të) tyre ushqeheni,

وَعَلَيۡهَا وَعَلَى ٱلۡفُلۡكِ تُحۡمَلُونَ [٢٢]

si dhe me to e me anije ju udhëtoni.

وَلَقَدۡ أَرۡسَلۡنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوۡمِهِۦ فَقَالَ يَٰقَوۡمِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ [٢٣]

Ne e dërguam Nuhun te populli i tij e ai u tha: "O populli im! Adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij! A nuk po i frikësoheni?"

فَقَالَ ٱلۡمَلَؤُاْ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ مِن قَوۡمِهِۦ مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يُرِيدُ أَن يَتَفَضَّلَ عَلَيۡكُمۡ وَلَوۡ شَآءَ ٱللَّهُ لَأَنزَلَ مَلَٰٓئِكَةٗ مَّا سَمِعۡنَا بِهَٰذَا فِيٓ ءَابَآئِنَا ٱلۡأَوَّلِينَ [٢٤]

Krerët jobesimtarë nga populli i tij thanë: "Ky është vetëm një njeri, sikurse ju, që dëshiron të jetë më lart se ju. Po të donte Allahu, do të dërgonte melekë. Ne nuk kemi dëgjuar diçka të tillë nga etërit tanë të lashtë.

إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلُۢ بِهِۦ جِنَّةٞ فَتَرَبَّصُواْ بِهِۦ حَتَّىٰ حِينٖ [٢٥]

Ai është vetëm një njeri i çmendur, andaj priteni për një kohë."

قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ [٢٦]

Ai (Nuhu) tha: "O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë gënjeshtar!"

فَأَوۡحَيۡنَآ إِلَيۡهِ أَنِ ٱصۡنَعِ ٱلۡفُلۡكَ بِأَعۡيُنِنَا وَوَحۡيِنَا فَإِذَا جَآءَ أَمۡرُنَا وَفَارَ ٱلتَّنُّورُ فَٱسۡلُكۡ فِيهَا مِن كُلّٖ زَوۡجَيۡنِ ٱثۡنَيۡنِ وَأَهۡلَكَ إِلَّا مَن سَبَقَ عَلَيۡهِ ٱلۡقَوۡلُ مِنۡهُمۡۖ وَلَا تُخَٰطِبۡنِي فِي ٱلَّذِينَ ظَلَمُوٓاْ إِنَّهُم مُّغۡرَقُونَ [٢٧]

Kështu, Ne i shpallëm atij: "Ndërtoje anijen nën sytë (mbikëqyrjen) dhe udhëzimin Tonë e, kur të vijë urdhri Ynë e uji të nisë të dalë nga furra, ngarko në anije nga të gjitha llojet (e gjallesave) nga një çift, e edhe familjen tënde, përveç atyre për të cilët është marrë vendimi dhe mos më lut për ata që kanë bërë të këqija, sepse ata, pa dyshim, do të fundosen."

فَإِذَا ٱسۡتَوَيۡتَ أَنتَ وَمَن مَّعَكَ عَلَى ٱلۡفُلۡكِ فَقُلِ ٱلۡحَمۡدُ لِلَّهِ ٱلَّذِي نَجَّىٰنَا مِنَ ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ [٢٨]

E, kur të hipësh në anije bashkë me ata që janë me ty, thuaj: "Lavdërimi i takon Allahut, i Cili na shpëtoi nga populli zullumqar."

وَقُل رَّبِّ أَنزِلۡنِي مُنزَلٗا مُّبَارَكٗا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلۡمُنزِلِينَ [٢٩]

Dhe thuaj: "Zoti im, më zbarko në një vend të bekuar, se Ti je më i miri që na zbarkon."

إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَأٓيَٰتٖ وَإِن كُنَّا لَمُبۡتَلِينَ [٣٠]

Njëmend, në këtë ka shenja, ndërkohë që Ne i vëmë (njerëzit) në provë.

ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قَرۡنًا ءَاخَرِينَ [٣١]

Mandej, pas tyre krijuam një brez tjetër,

فَأَرۡسَلۡنَا فِيهِمۡ رَسُولٗا مِّنۡهُمۡ أَنِ ٱعۡبُدُواْ ٱللَّهَ مَا لَكُم مِّنۡ إِلَٰهٍ غَيۡرُهُۥٓۚ أَفَلَا تَتَّقُونَ [٣٢]

dhe u çuam atyre një të dërguar nga mesi i tyre (i cili u tha): "Adhuroni Allahun; nuk keni zot që meriton të adhurohet përveç Tij! A nuk po i frikësoheni?"

وَقَالَ ٱلۡمَلَأُ مِن قَوۡمِهِ ٱلَّذِينَ كَفَرُواْ وَكَذَّبُواْ بِلِقَآءِ ٱلۡأٓخِرَةِ وَأَتۡرَفۡنَٰهُمۡ فِي ٱلۡحَيَوٰةِ ٱلدُّنۡيَا مَا هَٰذَآ إِلَّا بَشَرٞ مِّثۡلُكُمۡ يَأۡكُلُ مِمَّا تَأۡكُلُونَ مِنۡهُ وَيَشۡرَبُ مِمَّا تَشۡرَبُونَ [٣٣]

Por, krerët e popullit të tij, të cilët nuk besuan dhe përgënjeshtruan takimin e botës tjetër dhe të cilët Ne i kishim pasuruar në jetën e kësaj bote, thanë: "Ai nuk është tjetër veçse një njeri sikurse ju; ai ha atë që hani ju dhe pi atë që pini ju.

وَلَئِنۡ أَطَعۡتُم بَشَرٗا مِّثۡلَكُمۡ إِنَّكُمۡ إِذٗا لَّخَٰسِرُونَ [٣٤]

E, nëse i bindeni një njeriu si ju, atëherë sigurisht se do të jeni të humbur.

أَيَعِدُكُمۡ أَنَّكُمۡ إِذَا مِتُّمۡ وَكُنتُمۡ تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَنَّكُم مُّخۡرَجُونَ [٣٥]

A ju premton ai se, kur të vdisni e të bëheni dhé e kocka, do të nxirreni (nga varret)?

۞ هَيۡهَاتَ هَيۡهَاتَ لِمَا تُوعَدُونَ [٣٦]

Larg, krejt larg (mendsh) është ajo që ju premtohet!

إِنۡ هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا ٱلدُّنۡيَا نَمُوتُ وَنَحۡيَا وَمَا نَحۡنُ بِمَبۡعُوثِينَ [٣٧]

Nuk ka jetë përveç jetës sonë në këtë botë: vdesim e jetojmë dhe nuk do të ringjallemi.

إِنۡ هُوَ إِلَّا رَجُلٌ ٱفۡتَرَىٰ عَلَى ٱللَّهِ كَذِبٗا وَمَا نَحۡنُ لَهُۥ بِمُؤۡمِنِينَ [٣٨]

Ai është vetëm një njeri që ka trilluar gënjeshtra për Allahun dhe ne nuk do t'i besojmë atij."

قَالَ رَبِّ ٱنصُرۡنِي بِمَا كَذَّبُونِ [٣٩]

Ai (Nuhu) tha: "O Zoti im, më ndihmo, sepse ata më quajnë gënjeshtar!"

قَالَ عَمَّا قَلِيلٖ لَّيُصۡبِحُنَّ نَٰدِمِينَ [٤٠]

Allahu tha: "Së shpejti do të pendohen."

فَأَخَذَتۡهُمُ ٱلصَّيۡحَةُ بِٱلۡحَقِّ فَجَعَلۡنَٰهُمۡ غُثَآءٗۚ فَبُعۡدٗا لِّلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ [٤١]

Ata i mori gjëmimi i tmerrshëm me drejtësi dhe i shndërruam në llum. Pra, larg qoftë populli zullumqar!

ثُمَّ أَنشَأۡنَا مِنۢ بَعۡدِهِمۡ قُرُونًا ءَاخَرِينَ [٤٢]

Mandej, pas tyre, krijuam breza të tjerë.

مَا تَسۡبِقُ مِنۡ أُمَّةٍ أَجَلَهَا وَمَا يَسۡتَـٔۡخِرُونَ [٤٣]

Asnjë popull nuk mund ta përshpejtojë afatin e (shkatërrimit të) vet e as ta vonojë atë.

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا رُسُلَنَا تَتۡرَاۖ كُلَّ مَا جَآءَ أُمَّةٗ رَّسُولُهَا كَذَّبُوهُۖ فَأَتۡبَعۡنَا بَعۡضَهُم بَعۡضٗا وَجَعَلۡنَٰهُمۡ أَحَادِيثَۚ فَبُعۡدٗا لِّقَوۡمٖ لَّا يُؤۡمِنُونَ [٤٤]

Pastaj Ne i çuam të dërguarit Tanë njërin pas tjetrit. Sa herë që një i dërguar i shkonte ndonjë populli, ata e përgënjeshtronin atë. Kështu Ne i shkatërruam ata njërin pas tjetrit dhe i bëmë rrëfime. Larg qoftë populli që nuk beson!

ثُمَّ أَرۡسَلۡنَا مُوسَىٰ وَأَخَاهُ هَٰرُونَ بِـَٔايَٰتِنَا وَسُلۡطَٰنٖ مُّبِينٍ [٤٥]

Pastaj dërguam Musain dhe vëllanë e tij, Harunin, me shenjat (mrekullitë) Tona dhe me dëshmi të qartë

إِلَىٰ فِرۡعَوۡنَ وَمَلَإِيْهِۦ فَٱسۡتَكۡبَرُواْ وَكَانُواْ قَوۡمًا عَالِينَ [٤٦]

te Faraoni dhe paria e tij, por ata u treguan mendjemëdhenj dhe qenë njerëz arrogantë.

فَقَالُوٓاْ أَنُؤۡمِنُ لِبَشَرَيۡنِ مِثۡلِنَا وَقَوۡمُهُمَا لَنَا عَٰبِدُونَ [٤٧]

Ata thanë: "A t'u besojmë dy burrave si ne, ndërkohë që populli i tyre janë të nënshtruar ndaj nesh?"

فَكَذَّبُوهُمَا فَكَانُواْ مِنَ ٱلۡمُهۡلَكِينَ [٤٨]

Kështu, ata i përgëjneshtruan ata, prandaj ishin nga të shkatërruarit.

وَلَقَدۡ ءَاتَيۡنَا مُوسَى ٱلۡكِتَٰبَ لَعَلَّهُمۡ يَهۡتَدُونَ [٤٩]

Ne i dhamë Musait Librin që ata të udhëzohen në rrugë të drejtë.

وَجَعَلۡنَا ٱبۡنَ مَرۡيَمَ وَأُمَّهُۥٓ ءَايَةٗ وَءَاوَيۡنَٰهُمَآ إِلَىٰ رَبۡوَةٖ ذَاتِ قَرَارٖ وَمَعِينٖ [٥٠]

Të birin e Merjemes dhe nënën e tij i bëmë shenjë (për njerëzimin) dhe i strehuam pranë një kodre që ishte e përshtatshme për banim dhe kishte një krua.

يَٰٓأَيُّهَا ٱلرُّسُلُ كُلُواْ مِنَ ٱلطَّيِّبَٰتِ وَٱعۡمَلُواْ صَٰلِحًاۖ إِنِّي بِمَا تَعۡمَلُونَ عَلِيمٞ [٥١]

O të dërguar, hani nga gjërat e lejuara dhe veproni mirë, sepse Unë di mirë gjithçka që bëni!

وَإِنَّ هَٰذِهِۦٓ أُمَّتُكُمۡ أُمَّةٗ وَٰحِدَةٗ وَأَنَا۠ رَبُّكُمۡ فَٱتَّقُونِ [٥٢]

Vërtet, kjo feja juaj është një fe e vetme dhe unë jam Zoti juaj, andaj kini frikë prej Meje!

فَتَقَطَّعُوٓاْ أَمۡرَهُم بَيۡنَهُمۡ زُبُرٗاۖ كُلُّ حِزۡبِۭ بِمَا لَدَيۡهِمۡ فَرِحُونَ [٥٣]

Por, njerëzit u ndanë në grupe në çështjen e fesë së tyre; secili grup është i kënaqur me atë që ka.

فَذَرۡهُمۡ فِي غَمۡرَتِهِمۡ حَتَّىٰ حِينٍ [٥٤]

Prandaj, lëri ata në shkujdesjen e tyre për një kohë.

أَيَحۡسَبُونَ أَنَّمَا نُمِدُّهُم بِهِۦ مِن مَّالٖ وَبَنِينَ [٥٥]

A mendojnë ata se duke iu dhënë atyre pasuri e fëmijë,

نُسَارِعُ لَهُمۡ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِۚ بَل لَّا يَشۡعُرُونَ [٥٦]

Ne po ua përshpejtojmë të mirat? Jo, por ata nuk e vërejnë.

إِنَّ ٱلَّذِينَ هُم مِّنۡ خَشۡيَةِ رَبِّهِم مُّشۡفِقُونَ [٥٧]

Ata që nga Zoti i tyre frikësohen,

وَٱلَّذِينَ هُم بِـَٔايَٰتِ رَبِّهِمۡ يُؤۡمِنُونَ [٥٨]

që në ajetet e Zotit të tyre besojnë,

وَٱلَّذِينَ هُم بِرَبِّهِمۡ لَا يُشۡرِكُونَ [٥٩]

që nuk i shoqërojnë Zotit të tyre asgjë në adhurim

وَٱلَّذِينَ يُؤۡتُونَ مَآ ءَاتَواْ وَّقُلُوبُهُمۡ وَجِلَةٌ أَنَّهُمۡ إِلَىٰ رَبِّهِمۡ رَٰجِعُونَ [٦٠]

dhe që, kur japin atë që japin, zemrat e tyre janë të frikësuara, sepse te Zoti i tyre do të kthehen.

أُوْلَٰٓئِكَ يُسَٰرِعُونَ فِي ٱلۡخَيۡرَٰتِ وَهُمۡ لَهَا سَٰبِقُونَ [٦١]

Këta janë ata që nxitojnë për të bërë vepra të mira dhe ata janë të parët në to.

وَلَا نُكَلِّفُ نَفۡسًا إِلَّا وُسۡعَهَاۚ وَلَدَيۡنَا كِتَٰبٞ يَنطِقُ بِٱلۡحَقِّ وَهُمۡ لَا يُظۡلَمُونَ [٦٢]

Ne nuk ngarkojmë asnjë shpirt më shumë sesa mund të përballojë. Te Ne është një Libër që flet të vërtetën dhe askujt nuk do t'i bëhet padrejtësi.

بَلۡ قُلُوبُهُمۡ فِي غَمۡرَةٖ مِّنۡ هَٰذَا وَلَهُمۡ أَعۡمَٰلٞ مِّن دُونِ ذَٰلِكَ هُمۡ لَهَا عَٰمِلُونَ [٦٣]

Por zemrat e tyre janë të shkujdesura ndaj kësaj dhe ata kanë vepra të tjera (të këqija) që i bëjnë.

حَتَّىٰٓ إِذَآ أَخَذۡنَا مُتۡرَفِيهِم بِٱلۡعَذَابِ إِذَا هُمۡ يَجۡـَٔرُونَ [٦٤]

Por, kur i kapim me dënim pasanikët e tyre, ata fillojnë të bërtasin për ndihmë.

لَا تَجۡـَٔرُواْ ٱلۡيَوۡمَۖ إِنَّكُم مِّنَّا لَا تُنصَرُونَ [٦٥]

(Atyre do t'u thuhet): "Mos thirrni për ndihmë sot, sepse nuk do të merrni ndihmë prej Nesh!

قَدۡ كَانَتۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُمۡ عَلَىٰٓ أَعۡقَٰبِكُمۡ تَنكِصُونَ [٦٦]

Juve ju lexoheshin ajetet e Mia, por ju ktheheshit mbrapa,

مُسۡتَكۡبِرِينَ بِهِۦ سَٰمِرٗا تَهۡجُرُونَ [٦٧]

duke u bërë mendjemëdhenj për këtë e duke kaluar natën në biseda të këqija (për Kuranin)."

أَفَلَمۡ يَدَّبَّرُواْ ٱلۡقَوۡلَ أَمۡ جَآءَهُم مَّا لَمۡ يَأۡتِ ءَابَآءَهُمُ ٱلۡأَوَّلِينَ [٦٨]

A nuk i kanë soditur fjalët (e Allahut), apo mos u ka ardhur atyre ajo që nuk u kishte ardhur etërve të tyre të lashtë?!

أَمۡ لَمۡ يَعۡرِفُواْ رَسُولَهُمۡ فَهُمۡ لَهُۥ مُنكِرُونَ [٦٩]

Apo mos nuk e njohin të Dërguarin e tyre, prandaj e mohojnë atë?!

أَمۡ يَقُولُونَ بِهِۦ جِنَّةُۢۚ بَلۡ جَآءَهُم بِٱلۡحَقِّ وَأَكۡثَرُهُمۡ لِلۡحَقِّ كَٰرِهُونَ [٧٠]

Apo thonë: "Ai është i çmendur"? Jo, por ai ua solli atyre të vërtetën, porse shumica e tyre e urrejnë të vërtetën.

وَلَوِ ٱتَّبَعَ ٱلۡحَقُّ أَهۡوَآءَهُمۡ لَفَسَدَتِ ٱلسَّمَٰوَٰتُ وَٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهِنَّۚ بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِذِكۡرِهِمۡ فَهُمۡ عَن ذِكۡرِهِم مُّعۡرِضُونَ [٧١]

Sikur e Vërteta të ndiqte dëshirat e tyre, do të shkatërroheshin qiejt e Toka dhe të gjithë ata që gjenden në to. Në të vërtetë, Ne ua kemi sjellë atyre Këshillën, por ata ia kthejnë shpinën Këshillës së tyre.

أَمۡ تَسۡـَٔلُهُمۡ خَرۡجٗا فَخَرَاجُ رَبِّكَ خَيۡرٞۖ وَهُوَ خَيۡرُ ٱلرَّٰزِقِينَ [٧٢]

Apo, mos po u kërkon atyre ndonjë shpërblim? Shpërblimi i Zotit tënd është më i mirë. Ai është Furnizuesi më i mirë.

وَإِنَّكَ لَتَدۡعُوهُمۡ إِلَىٰ صِرَٰطٖ مُّسۡتَقِيمٖ [٧٣]

Në të vërtetë, ti po i thërret ata në rrugë të drejtë,

وَإِنَّ ٱلَّذِينَ لَا يُؤۡمِنُونَ بِٱلۡأٓخِرَةِ عَنِ ٱلصِّرَٰطِ لَنَٰكِبُونَ [٧٤]

por ata që nuk besojnë në botën tjetër janë të shmangur nga rruga e drejtë.

۞ وَلَوۡ رَحِمۡنَٰهُمۡ وَكَشَفۡنَا مَا بِهِم مِّن ضُرّٖ لَّلَجُّواْ فِي طُغۡيَٰنِهِمۡ يَعۡمَهُونَ [٧٥]

Edhe sikur t'i mëshironim e t'ua hiqnim fatkeqësinë, ata do të vazhdonin të bridhnin verbërisht në humbjen e tyre.

وَلَقَدۡ أَخَذۡنَٰهُم بِٱلۡعَذَابِ فَمَا ٱسۡتَكَانُواْ لِرَبِّهِمۡ وَمَا يَتَضَرَّعُونَ [٧٦]

Ne i kapluam me dënim, por ata nuk iu nënshtruan Zotit të tyre e as u kthyen të përulur drejt Tij.

حَتَّىٰٓ إِذَا فَتَحۡنَا عَلَيۡهِم بَابٗا ذَا عَذَابٖ شَدِيدٍ إِذَا هُمۡ فِيهِ مُبۡلِسُونَ [٧٧]

E, kur t'ua hapim atyre derën e një dënimi të rëndë, ata do të bien në dëshpërim.

وَهُوَ ٱلَّذِيٓ أَنشَأَ لَكُمُ ٱلسَّمۡعَ وَٱلۡأَبۡصَٰرَ وَٱلۡأَفۡـِٔدَةَۚ قَلِيلٗا مَّا تَشۡكُرُونَ [٧٨]

Është Ai që jua krijoi të dëgjuarit, shikimin dhe zemrat. Sa pak që falënderoni!

وَهُوَ ٱلَّذِي ذَرَأَكُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ وَإِلَيۡهِ تُحۡشَرُونَ [٧٩]

Është Ai që ju solli në Tokë dhe tek Ai do të tuboheni.

وَهُوَ ٱلَّذِي يُحۡيِۦ وَيُمِيتُ وَلَهُ ٱخۡتِلَٰفُ ٱلَّيۡلِ وَٱلنَّهَارِۚ أَفَلَا تَعۡقِلُونَ [٨٠]

Ai është që jep jetë e vdekje dhe vetëm Atij i takon ndërrimi i natës dhe ditës. A nuk kuptoni, vallë?!

بَلۡ قَالُواْ مِثۡلَ مَا قَالَ ٱلۡأَوَّلُونَ [٨١]

Por, ata thonë njësoj siç thanë të mëparshmit.

قَالُوٓاْ أَءِذَا مِتۡنَا وَكُنَّا تُرَابٗا وَعِظَٰمًا أَءِنَّا لَمَبۡعُوثُونَ [٨٢]

Ata thonë: "A mos, vallë, kur të vdesim e të bëhemi pluhur e kocka, do të ringjallemi?!

لَقَدۡ وُعِدۡنَا نَحۡنُ وَءَابَآؤُنَا هَٰذَا مِن قَبۡلُ إِنۡ هَٰذَآ إِلَّآ أَسَٰطِيرُ ٱلۡأَوَّلِينَ [٨٣]

Kjo është ajo që neve dhe etërve tanë na është premtuar më parë. Kjo nuk është gjë tjetër veçse përralla të të parëve."

قُل لِّمَنِ ٱلۡأَرۡضُ وَمَن فِيهَآ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ [٨٤]

Thuaj: "E kujt është Toka dhe çdo gjë që gjendet në të, nëse vërtet e dini?"

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَذَكَّرُونَ [٨٥]

Ata do të thonë: "E Allahut." Thuaj: "Atëherë, a nuk do të merrni mësim?!"

قُلۡ مَن رَّبُّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ ٱلسَّبۡعِ وَرَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡعَظِيمِ [٨٦]

Thuaj: "Kush është Zoti i shtatë qiejve dhe Zoti i Arshit madhështor?"

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ أَفَلَا تَتَّقُونَ [٨٧]

Ata do të thonë: "Allahu." Thuaj: "Pra, a nuk do t'i frikësoheni Atij?"

قُلۡ مَنۢ بِيَدِهِۦ مَلَكُوتُ كُلِّ شَيۡءٖ وَهُوَ يُجِيرُ وَلَا يُجَارُ عَلَيۡهِ إِن كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ [٨٨]

Thuaj: "Në dorën e kujt është sundimi i çdo gjëje, – dhe Ai mbron, ndërsa askush nuk mund të mbrojë prej Tij, – nëse vërtet e dini?"

سَيَقُولُونَ لِلَّهِۚ قُلۡ فَأَنَّىٰ تُسۡحَرُونَ [٨٩]

Ata do të thonë: "Të Allahut." Thuaj: "Atëherë, si mund të mashtroheni?"

بَلۡ أَتَيۡنَٰهُم بِٱلۡحَقِّ وَإِنَّهُمۡ لَكَٰذِبُونَ [٩٠]

Në të vërtetë, Ne ua sollëm atyre të vërtetën, por ata janë njëmend gënjeshtarë.

مَا ٱتَّخَذَ ٱللَّهُ مِن وَلَدٖ وَمَا كَانَ مَعَهُۥ مِنۡ إِلَٰهٍۚ إِذٗا لَّذَهَبَ كُلُّ إِلَٰهِۭ بِمَا خَلَقَ وَلَعَلَا بَعۡضُهُمۡ عَلَىٰ بَعۡضٖۚ سُبۡحَٰنَ ٱللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ [٩١]

Allahu nuk ka asnjë fëmijë dhe nuk ka zot tjetër krahas Tij, përndryshe çdo zot do ta merrte atë që ka krijuar dhe disa prej tyre do të tregoheshin kryelartë ndaj të tjerëve. I Lartësuar është Allahu nga ajo që i veshin ata.

عَٰلِمِ ٱلۡغَيۡبِ وَٱلشَّهَٰدَةِ فَتَعَٰلَىٰ عَمَّا يُشۡرِكُونَ [٩٢]

Njohësi i së padukshmes dhe i së dukshmes. Pra, i Lartësuar është Ai nga ajo që i shoqërojnë ata!

قُل رَّبِّ إِمَّا تُرِيَنِّي مَا يُوعَدُونَ [٩٣]

Thuaj: "Zoti im, nëse ma tregon atë (dënimin) me të cilin kërcënohen,

رَبِّ فَلَا تَجۡعَلۡنِي فِي ٱلۡقَوۡمِ ٱلظَّٰلِمِينَ [٩٤]

Zoti im, atëherë mos më përfshij mua në mesin e popullit zullumqar!"

وَإِنَّا عَلَىٰٓ أَن نُّرِيَكَ مَا نَعِدُهُمۡ لَقَٰدِرُونَ [٩٥]

Ne, me siguri, mund të ta tregojmë atë me të cilën i kërcënojmë.

ٱدۡفَعۡ بِٱلَّتِي هِيَ أَحۡسَنُ ٱلسَّيِّئَةَۚ نَحۡنُ أَعۡلَمُ بِمَا يَصِفُونَ [٩٦]

Të keqen largoje me atë që është më e mira. Ne e dimë mirë çfarë shpifin ata.

وَقُل رَّبِّ أَعُوذُ بِكَ مِنۡ هَمَزَٰتِ ٱلشَّيَٰطِينِ [٩٧]

Dhe thuaj: "Zoti im, kërkoj mbrojtjen Tënde kundër tundimeve të shejtanëve!

وَأَعُوذُ بِكَ رَبِّ أَن يَحۡضُرُونِ [٩٨]

Dhe strehohem te Ti, o Zoti im, që ata të mos vijnë tek unë!"

حَتَّىٰٓ إِذَا جَآءَ أَحَدَهُمُ ٱلۡمَوۡتُ قَالَ رَبِّ ٱرۡجِعُونِ [٩٩]

Kur t'i vijë vdekja ndonjërit prej tyre, thotë: "O Zoti im, më kthe,

لَعَلِّيٓ أَعۡمَلُ صَٰلِحٗا فِيمَا تَرَكۡتُۚ كَلَّآۚ إِنَّهَا كَلِمَةٌ هُوَ قَآئِلُهَاۖ وَمِن وَرَآئِهِم بَرۡزَخٌ إِلَىٰ يَوۡمِ يُبۡعَثُونَ [١٠٠]

në mënyrë që të bëj vepra të mira në atë që lashë." Jo, ajo është thjesht një fjalë që ai e thotë, kurse pas tyre ka një pengesë deri në Ditën që do të ringjallen.

فَإِذَا نُفِخَ فِي ٱلصُّورِ فَلَآ أَنسَابَ بَيۡنَهُمۡ يَوۡمَئِذٖ وَلَا يَتَسَآءَلُونَ [١٠١]

Kur t'i fryhet Surit, atë Ditë nuk do të ketë lidhje farefisnore mes tyre e as do të pyesin njëri-tjetrin.

فَمَن ثَقُلَتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ هُمُ ٱلۡمُفۡلِحُونَ [١٠٢]

Atyre që do t'u rëndohet peshorja (e veprave të mira), pikërisht ata janë të shpëtuarit.

وَمَنۡ خَفَّتۡ مَوَٰزِينُهُۥ فَأُوْلَٰٓئِكَ ٱلَّذِينَ خَسِرُوٓاْ أَنفُسَهُمۡ فِي جَهَنَّمَ خَٰلِدُونَ [١٠٣]

Ndërkaq, ata që do të kenë peshore të lehta, ata kanë humbur shpirtrat e tyre, duke mbetur në Xhehenem përgjithmonë.

تَلۡفَحُ وُجُوهَهُمُ ٱلنَّارُ وَهُمۡ فِيهَا كَٰلِحُونَ [١٠٤]

Zjarri do t'i djegë fytyrat e tyre, duke i lënë të shpërfytyruar.

أَلَمۡ تَكُنۡ ءَايَٰتِي تُتۡلَىٰ عَلَيۡكُمۡ فَكُنتُم بِهَا تُكَذِّبُونَ [١٠٥]

"A nuk ju lexoheshin ajetet e Mia e ju i përgënjeshtronit ato?"

قَالُواْ رَبَّنَا غَلَبَتۡ عَلَيۡنَا شِقۡوَتُنَا وَكُنَّا قَوۡمٗا ضَآلِّينَ [١٠٦]

Ata do të thonë: "Zoti ynë, na mundi prapësia jonë dhe ishim njerëz të humbur!

رَبَّنَآ أَخۡرِجۡنَا مِنۡهَا فَإِنۡ عُدۡنَا فَإِنَّا ظَٰلِمُونَ [١٠٧]

Zoti ynë, na nxirr nga kjo e, nëse sërish do të ktheheshim (në të keqen), atëherë do të ishim njëmend të padrejtë!"

قَالَ ٱخۡسَـُٔواْ فِيهَا وَلَا تُكَلِّمُونِ [١٠٨]

Allahu do të thotë: "Rrini aty të poshtëruar dhe mos më flitni asgjë!

إِنَّهُۥ كَانَ فَرِيقٞ مِّنۡ عِبَادِي يَقُولُونَ رَبَّنَآ ءَامَنَّا فَٱغۡفِرۡ لَنَا وَٱرۡحَمۡنَا وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ [١٠٩]

Në të vërtetë, ishte një grup nga robërit e Mi që thoshin: "Zoti ynë, ne besuam, andaj na fal e na mëshiro, se Ti je më i Mëshirshmi i mëshiruesve!"

فَٱتَّخَذۡتُمُوهُمۡ سِخۡرِيًّا حَتَّىٰٓ أَنسَوۡكُمۡ ذِكۡرِي وَكُنتُم مِّنۡهُمۡ تَضۡحَكُونَ [١١٠]

Por, ju i merrnit me tallje derisa kjo ju bëri që të më harronit së kujtuari dhe qesheshit me ta.

إِنِّي جَزَيۡتُهُمُ ٱلۡيَوۡمَ بِمَا صَبَرُوٓاْ أَنَّهُمۡ هُمُ ٱلۡفَآئِزُونَ [١١١]

Unë i kam shpërblyer sot ata për durimin e tyre, duke i bërë të jenë fitimtarët."

قَٰلَ كَمۡ لَبِثۡتُمۡ فِي ٱلۡأَرۡضِ عَدَدَ سِنِينَ [١١٢]

Ai do të thotë: "Sa vjet qëndruat në Tokë?"

قَالُواْ لَبِثۡنَا يَوۡمًا أَوۡ بَعۡضَ يَوۡمٖ فَسۡـَٔلِ ٱلۡعَآدِّينَ [١١٣]

Ata do të thonë: "Kemi qëndruar një ditë ose një pjesë të ditës. Pyeti ata që i kanë numëruar."

قَٰلَ إِن لَّبِثۡتُمۡ إِلَّا قَلِيلٗاۖ لَّوۡ أَنَّكُمۡ كُنتُمۡ تَعۡلَمُونَ [١١٤]

Allahu do të thotë: "Në të vërtetë, ju qëndruat vetëm pak, sikur ta kishit ditur.

أَفَحَسِبۡتُمۡ أَنَّمَا خَلَقۡنَٰكُمۡ عَبَثٗا وَأَنَّكُمۡ إِلَيۡنَا لَا تُرۡجَعُونَ [١١٥]

A mos menduat se Ne ju krijuam pa qëllim dhe se nuk do të ktheheshit te Ne?"

فَتَعَٰلَى ٱللَّهُ ٱلۡمَلِكُ ٱلۡحَقُّۖ لَآ إِلَٰهَ إِلَّا هُوَ رَبُّ ٱلۡعَرۡشِ ٱلۡكَرِيمِ [١١٦]

I Lartësuar është Allahu, Sundimtari i Vërtetë! Askush nuk ka të drejtë të adhurohet përveç Tij, Zotit të Arshit fisnik.

وَمَن يَدۡعُ مَعَ ٱللَّهِ إِلَٰهًا ءَاخَرَ لَا بُرۡهَٰنَ لَهُۥ بِهِۦ فَإِنَّمَا حِسَابُهُۥ عِندَ رَبِّهِۦٓۚ إِنَّهُۥ لَا يُفۡلِحُ ٱلۡكَٰفِرُونَ [١١٧]

Kushdo që krahas Allahut adhuron zot tjetër, për të cilin nuk ka dëshmi, llogaria e tij do të jetë pa dyshim te Zoti i tij. Me të vërtetë, jobesimtarët nuk do të shpëtojnë.

وَقُل رَّبِّ ٱغۡفِرۡ وَٱرۡحَمۡ وَأَنتَ خَيۡرُ ٱلرَّٰحِمِينَ [١١٨]

Thuaj: "Zoti im, fal dhe mëshiro, se Ti je më i Miri i mëshiruesve."