The Noble Qur'an Encyclopedia

Ta, sin, mim.[91]

Këto janë ajetet e Librit të qartë.

Mos vallë ti (o Muhamed) do të shkatërrosh veten pse ata nuk bëhen besimtarë?

Sikur të donim, do t'u dërgonim atyre një shenjë nga qielli, para së cilës do të përuleshin qafat e tyre.

Sa herë që u vjen atyre ndonjë këshillë nga i Gjithëmëshirshmi, ata ia kthejnë shpinën.

Ata përgënjeshtruan (të vërtetën), prandaj së shpejti do t'u vijnë atyre pasojat e asaj me të cilën talleshin.

A nuk e shohin ata tokën, sa e sa lloje bimësh të këndshme kemi mbjellë në të?

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Kujto kur Zoti yt e thirri Musain: "Shko te populli zullumqar,

populli i Faraonit! A nuk frikësohen (prej Allahut)?"

Ai tha: "O Zoti im, kam frikë se do të më quajnë gënjeshtar,

dhe se do të më ngushtohet gjoksi e do të më lidhet gjuha, prandaj dërgoje edhe Harunin (që të më ndihmojë).

Për më tepër, ata kanë një akuzë kundër meje, andaj kam frikë se do të më vrasin."

Allahu tha: "Kurrsesi! Shkoni të dy me provat Tona! Ne jemi me ju dhe dëgjojmë çdo gjë.

Shkoni te Faraoni dhe thoni: "Ne jemi të dërguar nga Zoti i botëve,

që t'i lejosh bijtë e Israilit të vijnë me ne."

Faraoni tha: "A nuk të rritëm në mesin tonë si fëmijë dhe qëndrove me ne shumë vjet të jetës sate?!

E pastaj bëre veprën që bëre duke qenë mosmirënjohës?!"

Ai tha: "E bëra atëherë kur nuk isha i udhëzuar.

Pastaj ika prej jush, kur u frikësova nga ju. E më pas Zoti im më dha urtësi dhe më bëri një prej të dërguarve.

A po ma përmend mua këtë të mirë, ndërkohë që ti i robërove bijtë e Israilit?

Faraoni e pyeti: "E, cili është Zoti i botëve?"

Musai iu përgjigj: "Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, sikur të besonit me bindje."

Faraoni u tha atyre që ishin rreth tij: "A nuk po e dëgjoni?!"

Musai tha: "Zoti juaj dhe Zoti i të parëve tuaj."

Faraoni tha: "Njëmend, i dërguari që është dërguar te ju është vërtet i çmendur!"

Musai tha: "Zoti i Lindjes e i Perëndimit dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, nëse kuptoni!"

Faraoni tha: "Nëse merr për zot dikë tjetër përveç meje, do të të fus në burg."

Musai tha: "Po nëse të sjell ndonjë provë të qartë?"

Faraoni tha: "Sille atë, nëse e thua të vërtetën!"

Ai (Musai) hodhi shkopin e vet, sakaq ai u bë gjarpër i vërtetë.

Pastaj nxori dorën dhe ja, ajo dukej e bardhë për shikuesit.

Faraoni i tha parisë së tij: "Ky është vërtet një magjistar i ditur!

Ai dëshiron t'ju nxjerrë nga toka juaj me magjinë e tij. Pra, çfarë na këshilloni?"

Ata thanë: "Lëre mënjanë atë e vëllanë e tij dhe dërgo lajmëtarë nëpër qytete,

që të të sjellin çdo magjistar të ditur."

Atëherë, magjistarët u mblodhën në ditën e caktuar.

Edhe popullit iu tha: "A do të bashkoheni në tubim,

që t'i pasojmë magjistarët, nëse ata do të dalin fitues?"

Kur erdhën magjistarët, i thanë Faraonit: "A do të kemi shpërblim në qoftë se dalim fitimtarë?"

Ai tha: "Po, madje ju do të jeni atëherë nga më të afërmit e mi."

Musai u tha atyre: "Hidhni atë që keni për të hedhur!"

Ata hodhën litarët dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: "Për madhërinë e Faraonit, pa dyshim, ne do të jemi fitimtarët!'

Pastaj Musai e hodhi shkopin e vet, kur ja, ai po gëlltiste ato që trilluan ata.

Atëherë, magjistarët ranë në sexhde

dhe thanë: "Ne besojmë në Zotin e botëve,

Zotin e Musait dhe Harunit."

Ai (Faraoni) tha: "Si guxoni ta besoni atë pa lejen time?! Në të vërtetë, ai është mjeshtri juaj që jua ka mësuar magjinë, por së shpejti do ta kuptoni. Do t'jua pres duart dhe këmbët këmbyerazi, pastaj do t'ju kryqëzoj të gjithë."

Ata thanë: "S'ka dert; ne, me siguri, te Zoti ynë do të kthehemi.

Ne shpresojmë se Zoti ynë të na i falë gjynahet tona, meqë ishim të parët që besuan."

Ne i shpallëm Musait: "Udhëto natën me robërit e Mi, por do të ndiqeni."

Atëherë, Faraoni dërgoi nëpër qytete lajmëtarë për të tubuar (njerëzit),

(duke u thënë:) "Këta janë vetëm një grup i vogël,

që na kanë zemëruar,

por të gjithë jemi të përgatitur mirë."

Kështu, Ne i nxorëm ata prej kopshteve e burimeve

dhe prej thesareve e banesave të këndshme.

Kështu ndodhi dhe Ne ua lamë ato në trashëgim bijve të Israilit.

Ata i arritën në lindje të diellit.

Kur të dyja grupet panë njëri-tjetrin, njerëzit e Musait thanë: "Me të vërtetë, na zunë!"

Musai tha: "Kurrsesi! Me mua është Zoti im. Ai do të më udhëzojë."

Atëherë, Ne i shpallëm Musait: "Bjeri detit me shkopin tënd!" Deti u nda menjëherë dhe çdo pjesë e tij u bë si mal i madh.

Pastaj Ne i afruam aty të tjerët.

Ne shpëtuam Musain dhe gjithë ata që ishin me të.

Pastaj i fundosëm të tjerët.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Ua trego atyre historinë e Ibrahimit,

kur i tha babait të vet dhe popullit: "Çfarë po adhuroni?"

Ata thanë: "Ne adhurojmë idhuj dhe u falemi atyre me përkushtim."

Ai tha: "A ju dëgjojnë ata kur u luteni?

Ose a mund t'ju bëjnë dobi ose dëm?"

Ata thanë: "Jo, por i kemi gjetur baballarët tanë duke vepruar kështu."

Ai tha: "A keni menduar lidhur me atë që adhuroni

ju dhe të parët tuaj të lashtë?

Në të vërtetë, ata janë armiqtë e mi, por jo Zoti i botëve.

i Cili më krijoi dhe më udhëzon.

Ai më ushqen dhe më jep të pi

dhe, kur sëmurem, Ai më shëron.

Ai më bën të vdes dhe pastaj më ringjall.

Dhe Ai është i vetmi tek i Cili shpresoj se do të m'i falë gabimet në Ditën e Gjykimit.

Zoti im! Më dhuro urtësi dhe më bashko me të mirët!

Bëj që të përmendem për të mirë tek ata që do të vijnë pas

dhe më bëj prej trashëgimtarëve të Xhenetit të begatë!

Fale babanë tim, sepse ai është nga të humburit

dhe mos më turpëro në ditën kur të gjithë do të ringjallen,

Ditën kur nuk bën dobi as pasuria, as fëmijët,

përveç atij që vete tek Allahu me zemër të shëndoshë!"

Xheneti do t'u afrohet të devotshmëve,

kurse Xhehenemi do t'u dëftohet të humburve

dhe atyre do t'u thuhet: "Ku janë ata që i adhuronit

në vend të Allahut? A mund t'ju ndihmojnë ata ose ta ndihmojnë veten?"

Pastaj ata do të hidhen në Xhehenem bashkë me ata që i çuan në humbje,

si dhe ushtarët e Iblisit, që të gjithë.

Ata do të grinden në të (në Xhehenem) e do të thonë:

"Betohemi në Allahun se ne, me të vërtetë, kemi qenë në humbje të qartë,

kur ju barazuam me Zotin e botëve.

Askush nuk na çoi në humbje përveç keqbërësve.

Tashmë ne s'kemi asnjë ndërmjetësues

e as ndonjë mik të ngushtë.

Ah, sikur të mund të ktheheshim edhe një herë (në dunja) e të bëheshim besimtarë!"

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Populli i Nuhut i përgënjeshtroi të dërguarit

kur vëllai i tyre, Nuhu, u tha atyre: "A nuk i frikësoheni Allahut?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Ata thanë: "E si të të besojmë ty kur ty të pasojnë më të ulëtit?"

Ai tha: "E nga ta di unë se çfarë kanë bërë ata?

Llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, nëse e kuptoni!

Unë nuk do t'i përzë besimtarët.

Unë jam vetëm një paralajmërues i qartë."

Ata thanë: "Nëse nuk ndalesh, o Nuh, do të të mbysim me gurë."

Ai tha: "O Zot, populli im më përgënjeshtroi!

Andaj, Ti gjyko mes meje e tyre dhe më shpëto mua dhe besimtarët që janë me mua!"

Kështu, Ne e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në anijen e ngarkuar.

Pastaj i fundosëm ata që mbetën pas.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe adët përgënjeshtruan të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Hudi, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Mos vallë në çdo kodrinë ndërtoni objekte kot,

dhe ngrini pallate, sikur do të jetonit përgjithmonë?

Edhe kur sulmoni, ju sulmoni pamëshirshëm.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Frikësojuni Atij që ju dhuroi ato që i dini:

Ju dha bagëti dhe fëmijë,

si dhe kopshte e burime.

Unë i frikësohem për ju dënimit të një Dite të madhe."

Ata thanë: "Për ne është krejt njësoj: si na këshillove, si nuk na këshillove.

Kjo s'është gjë tjetër veçse zakon i popujve të lashtë

dhe ne nuk do të ndëshkohemi kurrë."

Pra, ata e përgënjeshtruan atë, andaj Ne i shkatërruam. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe themudët përgënjeshtruan të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Salihu, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

A mendoni se ju do të mbeteni (në këtë botë) të sigurt në këto që gjendeni,

mes kopshteve e burimeve

dhe mes të mbjellave dhe palmave me fruta të freskëta,

si dhe të gdhendni shtëpi në male me shumë mjeshtëri?

Prandaj, kijeni frikë Allahun e bindmuni mua

dhe mos i dëgjoni urdhrat e atyre që kanë kaluar kufijtë

të cilët bëjnë çrregullime në Tokë e nuk bëjnë përmirësime!"

Ata thanë: "Në të vërtetë, ti je vetëm një i magjepsur.

Ti je vetëm një njeri si ne, andaj na sill ndonjë mrekulli, nëse je duke e thënë të vërtetën!"

Salihu tha: "Ja, kjo është një deve; ajo do të ketë radhën e saj për të pirë dhe ju do të keni radhën tuaj, në ditë të caktuara.

Mos i bëni ndonjë të keqe, se ju kap dënimi i një Dite të madhe!"

Por, ata e therën atë e pastaj u penduan.

Atëherë, ata i goditi dënimi. Me të vërtetë, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe populli i Lutit i përgënjeshtroi të dërguarit,

kur vëllai i tyre, Luti, u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Vallë, si u qaseni meshkujve nga njerëzit

e i lini gratë tuaja që Zoti juaj i ka krijuar për ju?! Ju, me të vërtetë, jeni një popull që kalon çdo kufi.

Ata thanë: "Nëse nuk ndalesh, o Lut, do të jesh i dëbuar."

Ai tha: "Vërtet, unë e urrej atë që bëni ju!

Zoti im, më shpëto mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!"

Atëherë, Ne e shpëtuam atë dhe gjithë familjen e tij,

përveç një plake që ishte në mesin e atyre që mbetën pas.

Pastaj, i shkatërruam të tjerët.

Ne lëshuam mbi ta rrebesh (gurësh). Sa i tmerrshëm ishte rrebeshi i atyre që qenë paralajmëruar!

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Edhe banorët e Ejkës i përgënjeshtruan të dërguarit,

kur Shuajbi u tha atyre: "A nuk e keni frikë Allahun?

Pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik.

Prandaj, kijeni frikë Allahun dhe bindmuni mua!

Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë. Shpërblimi im është vetëm prej Zotit të botëve.

Jepni masën të plotë e mos u bëni nga ata që hanë (në matje)

dhe peshoni me peshore të saktë

e mos ua pakoni njerëzve gjërat e tyre dhe mos bëni çrregullime në Tokë!

Frikësojuni Atij që ju krijoi ju dhe brezat e mëparshëm!"

Ata thanë: "Në të vërtetë, ti je vetëm një i magjepsur!

Ti je vetëm një njeri si ne dhe ne mendojmë se ti je gënjeshtar.

Pra, lësho mbi ne një copë nga qielli, nëse je prej të sinqertëve!"

Ai (Shuajbi) tha: "Zoti im di më së miri çdo gjë që bëni ju."

Por, ata e përgënjeshtruan atë, prandaj i kaploi dënimi i ditës me re. Ai ishte vërtet dënimi i një dite të madhe.

Vërtet, në këtë ka shenja, por shumica e tyre nuk janë besimtarë.

S'ka dyshim se Zoti yt është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Pa dyshim, ky (Kuran) është shpallje e Zotit të botëve,

të cilën e zbriti Shpirti besnik (Xhibrili)

në zemrën tënde (o Muhamed), që të bëhesh nga paralajmëruesit,

në gjuhën e pastër arabe.

Në të vërtetë, ai është (përmendur) në Shkrimet e mëparshme.

A nuk ishte provë për ta, se atë e njihnin dijetarët e bijve të Israilit?

Sikur t'ia zbritnim atë ndonjë joarabi

e ai t'ua lexonte atyre, ata nuk do t'i besonin.

Ja, kështu e ngulitim Ne atë (mosbesimin) në zemrat e keqbërësve.

Ata nuk do ta besojnë atë derisa të shohin dënimin e dhembshëm.

Ai do t'u vijë papritmas, pa e vënë re ata.

E atëherë do të thonë: "A do të na jepet afat?"

Vallë, a mos po kërkojnë ata përshpejtimin e dënimit Tonë?

Më thuaj, nëse do t'i linim të jetonin të kënaqur disa vjet

e pastaj t'i godiste ajo për të cilën qenë paralajmëruar,

çfarë dobie do t'u bënte atyre kënaqësia që kishin?

Ne kurrë nuk shkatërruam asnjë qytet pa i dërguar më parë paralajmërues,

për t'i këshilluar ata, sepse Ne nuk jemi të padrejtë.

Këtë (Kuran) nuk e kanë zbritur shejtanët,

madje, atyre s'u takon të bëjnë një gjë të tillë e as që kanë mundësi,

sepse ata janë të penguar nga dëgjimi (i Shpalljes).

Pra, mos lut zot tjetër krahas Allahut, që të mos bëhesh prej atyre që do të ndëshkohen!

Paralajmëroje farefisin tënd më të afërm

dhe ji i butë me besimtarët që të pasojnë!

E, nëse ata (farefisi yt) të kundërshtojnë, thuaju: "Unë nuk do të jap llogari për atë që bëni ju."

Dhe mbështetju të Gjithëfuqishmit, Mëshirëplotit,

i Cili të sheh kur ngrihesh (për namaz),

si dhe lëvizjet e tua (të namazit) në mesin e atyre që bëjnë sexhde.

Me të vërtetë, Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi.

A t'ju tregoj se kujt i zbresin shejtanët?

Ata i zbresin çdo gënjeshtari të mbushur me gjynahe.

Ata u pëshpëritin atyre atë që dëgjojnë vjedhurazi, por shumica e tyre janë gënjeshtarë.

Ndërkaq, poetët ndiqen nga të humburit.

A nuk e sheh se ata bredhin në çdo anë

dhe thonë atë që nuk e bëjnë?

Përveç atyre që besojnë, që bëjnë vepra të mira, që e përmendin shumë Allahun dhe që mbrohen kur u bëhet padrejtësi. Ndërkaq, ata që bëjnë zullum, do ta kuptojnë se çfarë fundi i pret ata.