The Noble Qur'an Encyclopedia

Sad.[110] Betohem në Kuranin plot këshilla!

Por, ata që nuk besojnë janë në kryelartësi e armiqësi.

Sa e sa breza para tyre i kemi shkatërruar! Ata u lutën për shpëtim (kur u erdhi dënimi), por ishte tepër vonë!

Ata çuditen që nga mesi i tyre u erdhi një paralajmërues, andaj jobesimtarët thonë: "Ky është magjistar dhe gënjeshtar.

A i ka paska shndërruar të gjithë zotat në një Zot të vetëm?! Vërtet, kjo është një gjë tepër e çuditshme!"

Krerët e tyre u larguan, duke thënë: "Vazhdoni kështu dhe qëndroni të patundur pranë zotave tuaj! Në të vërtetë, kjo gjë po synohet.

Ne nuk kemi dëgjuar për këtë në fenë e fundit. Kjo s'është gjë tjetër veçse trillim.

Vallë, këtij i paska zbritur Këshilla nga mesi ynë?!" Në të vërtetë, ata janë në mëdyshje lidhur me Këshillën Time (Kuranin), sepse ende nuk e kanë shijuar dënimin Tim.

Mos vallë, ata i zotërojnë thesaret e mëshirës së Zotit tënd, të Gjithëfuqishmit, Dhuruesit të Madh?!

Apo, mos vallë, i tyre është pushteti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre? Atëherë, le të ngjiten pra në qiell!

Kjo është vetëm një prej ushtrive që do të mposhten.

Edhe para tyre përgënjeshtruan populli i Nuhut, adët dhe Faraoni, njeriu i hunjve.

Gjithashtu edhe themudët, populli i Lutit dhe banorët e Ejkes. Ato ishin grupet.

Të gjithë ata i përgënjeshtruan të dërguarit, prandaj e merituan dënimin.

Ata nuk presin gjë tjetër përveç një gjëmimi të tmerrshëm që është i pakthyeshëm.

Ata thonë: "Zoti ynë, na e përshpejto hisen tonë (të dënimit) para Ditës së Llogarisë!"

Duroje atë që thonë ata dhe kujtoje robin Tonë, Davudin, të fuqishmin, i cili kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Ne i nënshtruam malet që, bashkë me të, ta madhëronin Allahun në mbrëmje e në mëngjes,

po ashtu edhe shpendët e grumbulluar; të gjithë të përulur para tij.

Ne e forcuam mbretërinë e tij dhe i dhamë urtësi e qartësi në të folur.

A e ke dëgjuar ndodhinë e atyre që grindeshin, të cilët kapërcyen murin e u futën në faltoren e tij?

Kur hynë te Davudi, ai u tremb. Ata i thanë: "Mos ki frikë! Ne jemi dy kundërshtarë, njëri prej të cilëve i ka bërë padrejtësi tjetrit, prandaj gjyko mes nesh me drejtësi e mos bëj shkelje, por udhëzona në rrugë të drejtë."

Ky është vëllai im: ai ka nëntëdhjetë e nëntë dele, ndërsa unë kam vetëm një dele, por, megjithatë më thotë: "Ma jep mua atë!" dhe më mundi me fjalë."

Davudi tha: "Pa dyshim, ai të ka bërë padrejtësi duke kërkuar delen tënde për ta bashkuar me delet e veta. Me të vërtetë, shumë ortakë i bëjnë padrejtësi njëri-tjetrit, me përjashtim të atyre që besojnë dhe bëjnë vepra të mira, e të atillët janë pak." Atëherë, Davudi e kuptoi se Ne vetëm po e sprovonim, prandaj kërkoi falje nga Zoti i tij, ra me fytyrë përtokë dhe u pendua.

Kështu, Ne ia falëm atij (gabimin), ndërkohë, ai njëmend ka një vend të afërt te Ne dhe një vendkthim të shkëlqyeshëm.

"O Davud, Ne të kemi bërë sundues në tokë, prandaj gjyko mes njerëzve me drejtësi dhe mos ndiq dëshirat e të largohesh nga rruga e Allahut! Ata që shmangen nga rruga e Allahut do të kenë një dënim të rëndë, meqë kanë harruar Ditën e Llogarisë."

Ne nuk i kemi krijuar kot qiejt, Tokën dhe gjithçka që gjendet mes tyre. Kështu pandehin ata që nuk besojnë. Pra, mjerë jobesimtarët për Zjarrin që i pret!

A t'i bëjmë barabar ata që besojnë e bëjnë vepra të mira me ata që bëjnë shkatërrime në tokë?! A t'i bëjmë barabar të devotshmit me të shfrenuarit?!

Ky është një Libër i bekuar që Ne ta kemi zbritur ty (o Muhamed), që ata të thellohen në ajetet e tij dhe që mendarët të nxjerrin mësim.

Davudit ia dhamë Sulejmanin, një rob të shkëlqyeshëm. Ai kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Kur, një pasdite, atij iu paraqitën kuajt e shpejtë,

ai tha: "Për shkak të dashurisë ndaj pasurisë u shkujdesa nga përmendja e Zotit tim derisa perëndoi dielli.

"M'i ktheni ata!" Pastaj nisi t'ua priste këmbët dhe qafën.

Me të vërtetë, Ne e sprovuam Sulejmanin dhe hodhëm mbi fronin e tij një trup, e pastaj ai u kthye (i penduar).

Ai tha: "Zoti im, më fal mua dhe më dhuro një pushtet që nuk do t'i jepet askujt pas meje! Ti je vërtet Dhuruesi i Madh."

Atëherë, Ne ia nënshtruam atij erën që frynte lehtë me urdhrin e tij, ngado që ai dëshironte.

E (ia nënshtruam) edhe shejtanët, çdo ndërtues e zhytës,

por edhe të tjerë të lidhur në pranga.

(Ne i thamë): "Kjo është dhurata Jonë, prandaj jep ose mbaj për vete, se nuk do të merresh në llogari për këtë!"

Sigurisht, për të ka një vend të afërt te Ne dhe një vendkthim të shkëlqyeshëm.

Kujto robin Tonë, Ejubin, kur iu lut Zotit të vet: "Me të vërtetë, shejtani më ka goditur me mundim e vuajtje."

(Ne i thamë:) "Bjeri tokës me këmbë: aty do të dalë një burim me ujë të freskët për larje e pirje!"

Ne ia kthyem familjen, madje edhe një herë aq, si mëshirë prej Nesh dhe mësim për mendarët.

(I thamë gjithashtu): "Merr në dorë një tufë fijesh dhe godite me të (gruan tënde) e mos e thyej betimin!" Ne e gjetëm me të vërtetë të durueshëm. Sa rob i shkëlqyer! Ai kthehej gjithnjë i penduar (drejt Zotit).

Kujto robërit Tanë: Ibrahimin, Ishakun dhe Jakubin, (të cilët ishin) të fortë e mendjemprehtë.

Ne i dalluam ata me një veçori: kujtimin e vazhdueshëm të botës së amshuar.

S'ka dyshim se ata janë te Ne prej më të zgjedhurve e më të mirëve.

Kujto edhe Ismailin, Eljeseun dhe Dhulkiflin – të gjithë ishin ndër më të mirët.

Ky është një përkujtim. Ndërkaq, për të devotshmit do të ketë një kthim të shkëlqyeshëm:

në Xhenetet e Përjetësisë, portat e të cilave janë të hapura për ta.

Ata do të qëndrojnë të mbështetur (në kolltuqe), duke kërkuar fruta e pije të shumëllojshme.

Pranë tyre do të jenë vashat e dëlira e moshatare.

Pra, kjo është ajo që ju është premtuar për Ditën e Llogarisë.

Pa dyshim, ky është rrizku Ynë, i cili nuk mbaron kurrë.

Kjo është kështu, kurse për shkelësit e kufijve do të ketë një kthim të keq:

Xhehenemi, ku do të digjen. Eh, sa shtrat i keq që është ai!

Ky pra është dënimi! Le ta shijojnë atë: ujin e vluar dhe qelbin,

si dhe lloj-lloj mundimesh të tjera të ngjashme.

(Prijësve do t'u thuhet:) "Kjo është një turmë që hidhen bashkë me ju (në dënim). (Ata do të përgjigjen:) "Mos paçin çlirim! S'ka dyshim se ata do të digjen në Zjarr."

Ata do të thonë: "Jo, por ju mos paçi çlirim! Ju na sollët në këtë gjendje. Eh, çfarë vendi i tmerrshëm!"

E do të thonë: "Zoti ynë, atyre që u bënë shkaktarë për këtë, shtojua dyfish dënimin në Zjarr!"

Ata do të thonë po ashtu: "Ç'është puna që nuk po shohim disa burra që i numëronim si të ligj?!

Mos vallë i përbuznim gabimisht apo na kanë humbur sysh?!"

Kjo, pa dyshim, është e vërtetë: grindja e banorëve të Zjarrit.

Thuaj (o Muhamed): "Në të vërtetë, unë jam vetëm paralajmërues dhe s'ka zot që meriton të adhurohet përveç Allahut, të Vetmit, Ngadhënjimtarit të Pamposhtur,

Zotit të qiejve e të Tokës dhe të gjithçkaje që ndodhet ndërmjet tyre, të Gjithëfuqishmit, Falësit të Madh."

Thuaj: "Ky (Kurani) është një lajm i madh,

e ju po ia ktheni shpinën.

Unë nuk kisha njohuri për grupin më të lartë (të melekëve) kur ata po grindeshin (për Ademin).

Mua më është shpallur se jam vetëm një paralajmërues i qartë."

Kujto kur Zoti yt u tha melekëve: "Unë do të krijoj një njeri prej balte.

Kur t'i jap formë e t'i fryj shpirtin, bjerini atij në sexhde!"

Të gjithë melekët i ranë në sexhde së bashku,

përveç Iblisit, i cili u tregua mendjemadh dhe u bë jobesimtar.

Allahu tha: "O Iblis, çfarë të pengoi t'i bësh sexhde atij që e krijova me dy duart e Mia? A u tregove mendjemadh apo ishe gjithnjë kryepërpjetë?"

Ai tha: "Unë jam më i mirë se ai; mua më krijove prej zjarrit, kurse atë e krijove prej baltës."

Allahu tha: "Atëherë, dil nga Xheneti, se ti je i mallkuar,

dhe mallkimi Im do të jetë mbi ty deri në Ditën e Gjykimit."

Ai tha: "Zoti im, më jep afat deri në Ditën kur do të ringjallen (njerëzit)".

Allahu tha: "Atëherë, ty do të të jepet afat

deri në një ditë të caktuar."

Ai tha: "Betohem në madhërinë Tënde, se unë do t'i shmang të gjithë ata nga rruga e drejtë,

përveç robërve të Tu të përkushtuar."

Allahu tha: "Kjo është e vërteta, dhe Unë them gjithnjë të vërtetën.

Sigurisht që Unë do ta mbush Xhehenemin me ty dhe me të gjithë ata që të pasojnë."

Thuaj (o Muhamed): "Unë nuk kërkoj nga ju asnjë shpërblim për këtë e as jam nga ata që shtiren.

Ai (Kurani) është vetëm këshillë për botët.

E ju patjetër se do ta merrni vesh të vërtetën e tij pas një kohe."