The Noble Qur'an Encyclopedia

Ha, mim.[119]

Betohem në Librin e qartë!

Ne e zbritëm atë në një natë të bekuar. Me të vërtetë, Ne jemi gjithnjë paralajmërues.

Në atë natë vendoset çdo çështje e prerë,

me urdhër prej Nesh. Vërtet, Ne jemi ata që dërgojmë (të dërguar)

si mëshirë nga Zoti yt. Njëmend, Ai është Gjithëdëgjuesi, i Gjithëdijshmi,

Zoti i qiejve e i Tokës dhe i gjithçkaje që gjendet ndërmjet tyre, sikur të besonit me bindje.

Nuk ka zot tjetër që meriton të adhurohet përveç Tij. Ai jep jetë dhe vdekje. Ai është Zoti juaj dhe Zoti i etërve tuaj të lashtë.

Në të vërtetë, ata janë në mëdyshje, duke u argëtuar.

Prandaj prite ditën kur qielli do të nxjerrë një tym të qartë,

i cili do t'i mbulojë njerëzit. Ky është një dënim i dhembshëm.

(Atëherë do të thonë): "Zoti ynë, largoje prej nesh dënimin, se përnjëmend po besojmë!"

E nga e morën tash këshillën, kur atyre u erdhi më parë një i Dërguar i qartë,

të cilit ia kthyen shpinën e thanë: "Njeri i mësuar (nga dikush tjetër) e i marrë!"?!

Ne do ta largojmë dënimin për pak kohë, por ju do të ktheheni përsëri (në mosbesim).

Ditën kur do t'i kapim me dënimin më të rëndë, Ne njëmend do të hakmerremi.

Në të vërtetë, Ne sprovuam para tyre popullin e Faraonit dhe atyre u erdhi një i dërguar fisnik,

(i cili u thoshte): "M'i lini robërit e Allahut, se pa dyshim, unë jam për ju një i dërguar besnik!

Mos u tregoni kryelartë ndaj Allahut, sepse, vërtet, unë po ju sjell një provë të qartë.

Unë i jam mbështetur Zotit tim e Zotit tuaj, që të mos më mbytni me gurë!

Nëse nuk më besoni, atëherë largohuni prej meje!"

Ai iu lut Zotit të vet: "Ky është një popull vërtet keqbërës!"

(Allahu i tha): "Udhëto natën me robërit e Mi, por do të ndiqeni.

Dhe lëre pas detin të hapur, sepse ajo ushtri do të fundoset!"

Sa e sa kopshte e burime lanë pas,

e sa ara të mbjella e vende të bukura

dhe sa begati me të cilat kënaqeshin!

Kështu ndodhi, ndërkohë Ne u lamë trashëgim një populli tjetër.

Ata nuk i vajtoi as qielli e as Toka e as që iu dha afat.

Ne i shpëtuam bijtë e Israilit nga dënimi poshtërues,

nga Faraoni, i cili ishte vërtet mendjemadh dhe i kalonte kufijtë.

Ne i zgjodhëm ata, duke e ditur, mbi të gjithë njerëzit (e asaj kohe)

dhe u dhamë atyre shenja, në të cilat pati një provë të qartë.

Në të vërtetë, këta (jobesimtarë) thonë:

"Nuk ka tjetër vdekje përveç vdekjes së parë dhe ne nuk do të ringjallemi.

Sillni pra etërit tanë, nëse po e thoni të vërtetën!"

Mos janë këta më të mirë se populli i Tubës dhe ata para tyre? Ne i shkatërruam të gjithë ata, sepse ishin keqbërës.

Ne nuk i krijuam qiejt e Tokën dhe çfarë gjendet ndërmjet tyre për t'u argëtuar.

Ne i krijuam ato me një urtësi (të madhe), por shumica e tyre nuk e dinë.

Pa dyshim, Dita e Gjykimit është koha e caktuar për të gjithë ata,

Dita kur asnjë mik s'do do të mund t'i bëjë aspak dobi mikut të vet e as do të ndihmohen,

me përjashtim të atyre që Allahu i mëshiron. Ai është i Gjithëfuqishmi, Mëshirëploti.

Vërtet, pema e Zekumit

është ushqimi i gjynahqarit të madh,

i cili është si metal i shkrirë që vlon në barqe,

sikurse uji i valë.

"Kapeni atë e tërhiqeni me forcë deri në mes të Zjarrit flakërues!

Pastaj hidhni, si dënim, ujë të valë mbi kokën e tij!

(Do t'i thuhet me shpoti:) "Shijoje, se ti je njëmend i fuqishmi, fisniku!

Ky është pra dënimi për të cilin dyshonit!"

Ndërkaq, të devotshmit do të jenë në një vend të sigurt,

mes kopshteve e burimeve,

të veshur me rroba mëndafshi të hollë e të trashë, përballë njëri-tjetrit.

Kështu do të jetë, madje Ne do t'i martojmë ata me hyri symëdha.

Aty do të kërkojnë çfarëdo lloj frute, duke qenë në siguri.

Ata nuk do të shijojnë aty vdekje tjetër, përveç vdekjes së parë, dhe Ai do t'i ruajë ata nga dënimi i Zjarrit flakërues,

si mirësi nga Zoti yt. Kjo është fitorja e madhe.

Në të vërtetë, Ne e bëmë atë (Kuranin) të lehtë në gjuhën tënde, që ata të marrin mësim.

Prandaj prit, se edhe ata po presin.