The Noble Qur'an Encyclopedia

Allahun e lartëson çdo gjë që është në qiej dhe në Tokë. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.

Është Ai që i nxori ata ithtarë të Librit që nuk besuan nga shtëpitë e tyre në kohën e dëbimit të parë. Ju nuk menduat se ata do të dilnin, kurse ata mendonin se kështjellat e tyre do t’i mbronin prej Allahut. Por, Allahu u erdhi prej nga nuk e prisnin dhe hodhi tmerrin në zemrat e tyre. Ata i rrënonin shtëpitë e tyre me duart e veta dhe me duart e besimtarëve. Prandaj, merrni mësim, o mendarë!

Sikur Allahu të mos ua kishte caktuar dëbimin, do t’i kishte ndëshkuar në këtë botë. Ndërkaq, në botën tjetër, ata i pret dënimi i Zjarrit.

Kjo, se ata iu kundërvunë Allahut dhe të Dërguarit të Tij. E kushdo që i kundërvihet Allahut, le ta dijë se Allahu është i rreptë në ndëshkim.

Ju nuk pretë asnjë palmë e as latë të qëndrojë mbi rrënjët e veta përveçse me lejen e Allahut, si dhe që Ai t'i poshtërojë të pabindurit.

Ndërkaq, për atë që Allahu i dha të Dërguarit të Tij si plaçkë (e marrë pa luftë) prej tyre, ju nuk u hipët kuajve e as deveve, por Allahu u jep pushtet të dërguarve të Tij mbi këdo që Ai dëshiron. Allahu është i Plotfuqishëm mbi çdo gjë.

Ajo që Allahu i dha të Dërguarit të Tij si plaçkë (pa luftë) nga jobesimtarët e vendbanimeve, i takon Allahut, të Dërguarit e farefisit të tij, jetimëve, skamnorëve dhe udhëtarit të mbetur rrugës, në mënyrë që të mos qarkullojë pasuria vetëm mes pasanikëve prej jush. Çfarë t'ju japë i Dërguari, merreni, e çfarë t’ju ndalojë, hiqni dorë prej saj! Kini frikë Allahun, se, me të vërtetë, Allahu është i rreptë në ndëshkim.

Një pjesë u takon muhaxhirëve të varfër, të cilët u dëbuan nga shtëpitë dhe pasuria e tyre, duke kërkuar mirësinë e kënaqësinë e Allahut dhe duke ndihmuar Allahun e të Dërguarin e Tij. Pikërisht ata janë besimtarët e vërtetë.

Ndërkaq, ata që banuan në Medinë më parë dhe pranuan besimin, i duan ata që mërguan tek ata dhe nuk ndiejnë zili për atë që u është dhënë atyre, madje u japin përparësi ndaj vetvetes, edhe pse vetë janë nevojtarë. E ata që ruhen nga lakmia e shpirtit, të tillët janë të shpëtuarit.

Edhe ata që erdhën pas tyre e thonë: "Zoti ynë! Falna ne dhe vëllezërit tanë që na paraprinë në besim dhe mos lejo në zemrat tona kurrfarë mërie ndaj atyre që besojnë! Zoti ynë, Ti je vërtet i Dhembshur e Mëshirëplotë."

A nuk i pe hipokritët që u thanë vëllezërve të tyre që nuk besuan nga ithtarët e Librit: "Nëse ju dëbojnë, ne patjetër do të dalim me ju dhe kurrë nuk do t'i bindemi askujt kundër jush; e, nëse ju luftojnë, ne, gjithsesi, do t’ju ndihmojmë”? Por, Allahu dëshmon se ata janë vërtet gënjeshtarë.

Nëse ata dëbohen, dyfytyrëshit nuk do të dalin me ta; e, nëse luftohen, nuk do t’u ndihmojnë. Por, edhe sikur t’u dilnin në ndihmë, do të iknin e pastaj do të mbeteshin pa përkrahje.

Ata, në zemrat e tyre, kanë më shumë frikë nga ju sesa nga Allahu. Kjo është për shkak se ata janë njerëz që nuk kuptojnë.

Ata[133] nuk ju luftojnë të gjithë së bashku, përveçse në qytete të fortifikuara ose pas mureve. Armiqësia mes tyre është e ashpër; ti i mendon të bashkuar, por zemrat e tyre janë të përçara. Kjo, se ata janë njerëz që nuk mendojnë.

Ashtu si ata që qenë pak para tyre, të cilët shijuan pasojat e veprimeve të tyre. Ata i pret një dënim i dhembshëm.

Ata[134] janë si shejtani, kur i thotë njeriut: "Mos beso!" Por, kur ai mohon, i thotë: "Unë s'kam të bëj asgjë me ty. Unë i frikësohem Allahut, Zotit të botëve."

Përfundimi i këtyre të dyve do të jetë Zjarri, ku do të qëndrojnë përgjithmonë. Ky është dënimi i zullumqarëve.

O ju që besoni, kijeni frikë Allahun dhe le të shikojë secili se çfarë ka përgatitur për të nesërmen! Frikësojuni Allahut, se me të vërtetë Allahu di mirë gjithçka që bëni!

Mos u bëni si ata që e harruan Allahun, ndërsa Ai bëri që ata të harrojnë vetveten. Pikërisht ata janë të pabindurit.

Nuk janë njësoj banorët e Zjarrit dhe banorët e Xhenetit. Banorët e Xhenetit janë fitimtarët.

Sikur t’i kishim shpallur këtë Kuran ndonjë mali, do ta shihje atë të përulur e të çarë nga frika e Allahut. Këta shembuj Ne ua sjellim njerëzve, që ata të mendojnë.

Ai është Allahu, përveç të Cilit nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin), Njohësi i së fshehtës e i së dukshmes. Ai është i Gjithëmëshirshmi, Mëshirëploti.

Ai është Allahu, përveç të Cilit nuk ka zot tjetër (që meriton adhurimin). Ai është Sunduesi, i Shenjti, i Dëliri nga çdo e metë, Siguridhënësi, Mbikëqyrësi, i Gjithëfuqishmi, Madhështori, i Lartësuari. I patëmeta e i Lartësuar është Allahu mbi çdo gjë që i veshin Atij.

Ai është Allahu, Krijuesi, Shpikësi, Formësuesi. Të Tijtë janë emrat më të bukur. Atë e madhëron gjithçka që gjendet në qiej e në Tokë. Ai është i Gjithëfuqishmi, i Urti.