The Noble Qur'an Encyclopedia

Betohem në agimin,

në dhjetë netët[159],

në çiftin dhe tekun,

dhe në natën kur kalon!

A nuk mjafton ky betim për atë që ka mend?!

A nuk e ke parë çfarë bëri Zoti yt me adët,

banorët e Iremit me shtylla të larta,

që s'ishte krijuar diçka e ngjashme në asnjë vend.

dhe me themudët, që gdhendnin shkëmbinjtë në luginë,

si dhe me Faraonin, njeriun e hunjve,

të cilët shkelën kufijtë nëpër botë,

duke shtuar shthurjen në to?!

Prandaj, Zoti yt lëshoi mbi ta kamxhikun e dënimit.

Vërtet, Zoti yt është gjithmonë në pritë.

Sa i përket njeriut, kur Zoti e sprovon duke e nderuar (me pasuri) dhe duke i dhuruar mirësi, ai thotë: "Zoti im më ka nderuar."

Por, kur e sprovon duke ia pakuar rrizkun, ai thotë: "Zoti im më ka poshtëruar."

Jo, nuk është ashtu! Por, ju nuk e nderoni jetimin,

nuk nxitni njëri-tjetrin për të ushqyer të varfrin,

e hani trashëgiminë me pangopësi,

dhe e doni pasurinë tepër fort.

Jo! Kur Toka të dridhet me tronditje të njëpasnjëshme,

e të vijë Zoti yt me melekët të rreshtuar radhë-radhë,

dhe kur të sillet Xhehenemi, atë Ditë njeriu do të kujtohet, por ç’dobi do t'i sjellë kjo kujtesë!

Ai do të thotë: "Ah, sikur të kisha bërë diçka për jetën time!"

Atë Ditë, askush nuk do të dënojë siç dënon Ai

dhe askush nuk do të prangojë siç prangon Ai.

O shpirt i qetë!

Kthehu te Zoti yt, i kënaqur e i pranuar!

Hyr në mesin e robërve të Mi

dhe hyr në Xhenetin Tim!