The Noble Qur'an Encyclopedia

Lirim i shpallur nga Allahu dhe i Dërguari i Tij prej çdolloj detyrimi ndaj idhujtarëve me të cilët kishit lidhur marrëveshje.

"Prandaj, lëvizni lirisht në tokë për katër muaj, por dijeni se nuk mund t'i shpëtoni Allahut dhe se Allahu do t'i poshtërojë jobesimtarët."

Pra, shpallje nga Allahu dhe i Dërguari i Tij drejtuar njerëzve në Ditën e Haxhit të Madh, se Allahu dhe i Dërguari i Tij janë të lirë nga detyrimi ndaj idhujtarëve. Nëse pendoheni, është më mirë për ju, por, nëse ktheni shpinën, atëherë dijeni se nuk mund t'i shpëtoni Allahut. Pra, njoftoji jobesimtarët për një dënim të dhembshëm.

Me përjashtim të atyre idhujtarëve, me të cilët keni marrëveshje dhe që nuk e kanë shkelur atë e as kanë përkrahur dikë kundër jush, – pra, zbatojeni marrëveshjen me ta deri në fund të afatit. Vërtet, Allahu i do ata që i frikësohen Atij.

Pastaj, kur të kalojnë (katër) muajt e shenjtë, vritni idhujtarët kudo që t'i gjeni, kapini, rrethojini dhe rrini në pritë për ta në çdo rrugë. Por, nëse pendohen, e falin namazin dhe japin zekatin, atëherë lirojini, se Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Nëse ndonjëri prej idhujtarëve kërkon prej teje mbrojtje, jepja atij, që të dëgjojë Fjalën e Allahut, pastaj përcille deri në vendin e tij të sigurt; kjo për shkak se ata janë popull që nuk dinë.

Si mund të kenë idhujtarët marrëveshje me Allahun dhe me të Dërguarin e Tij, përveç atyre me të cilët keni lidhur marrëveshje në Xhaminë e Shenjtë? Nëse ata e përmbushin zotimin e tyre ndaj jush, atëherë ju përmbusheni zotimin tuaj ndaj tyre, sepse Allahu i do ata që i frikësohen Atij.

Si (mund të ketë marrëveshje me ta), kur ata, nëse arrijnë t'ju mposhtin, nuk respektojnë as lidhjet farefisnore e as marrëveshjet? Ata ju kënaqin me gjuhët e tyre, ndërkohë që zemrat e tyre e urrejnë atë dhe shumica e tyre janë të pabindur.

Ata i kanë shitur ajetet e Allahut për një çmim të vogël dhe i kanë penguar (njerëzit) nga rruga e Tij. Sa e shëmtuar është ajo që bënë!

Ata nuk respektojnë lidhjet farefisnore, as marrëveshjet në lidhje me besimtarët. Pikërisht këta janë tejkaluesit e kufijve.

Por, nëse pendohen, falin namazin dhe japin zekatin, atëherë ata janë vëllezërit tuaj në fe. Ne ua sqarojmë ajetet njerëzve që dinë.

Por, nëse ata thyejnë betimet pas lidhjes së marrëveshjes dhe jua shajnë fenë, atëherë luftoni prijësit e mosbesimit, – meqë ata nuk kanë besë, – që të heqin dorë.

A nuk do të luftoni kundër njerëzve që thyen betimet e tyre, u përpoqën ta dëbojnë të Dërguarin dhe janë ata që filluan luftën të parët kundër jush? Mos vallë keni frikë prej tyre? Allahu meriton shumë më shumë që t'i frikësoheni, nëse jeni besimtarë të vërtetë!

Luftoni ata, që Allahu t'i ndëshkojë me duart tuaja, t'i poshtërojë, t'ju japë fitore mbi ta dhe t'i qetësojë zemrat e njerëzve besimtarë

dhe të largojë zemërimin nga zemrat e tyre. Allahu ia pranon pendimin kujt të dojë. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.

A mendoni se do të liheni pa u provuar para se të zbulojë Allahu ata nga ju që luftuan (sinqerisht) dhe nuk morën aleatë përveç Allahut, të Dërguarit të Tij dhe besimtarëve? Allahu është i Gjithëdijshëm për atë që punoni.

Nuk u takon idhujtarëve të përkujdesen për xhamitë e Allahut, duke qenë se ata vetë dëshmojnë se janë jobesimtarë. Veprat e tyre do të asgjësohen dhe ata do të qëndrojnë në Zjarr përgjithmonë.

Mirëmbajtja e xhamive të Allahut u takon vetëm atyre që besojnë Allahun e Ditën e Fundit, që e falin namazin, e japin zekatin dhe nuk i frikësohen askujt përveç Allahut. Vërtet, këta janë të udhëzuar në rrugë të drejtë.

A kujtoni se ai që u jep ujë haxhilerëve dhe mirëmban Xhaminë e Shenjtë është njësoj si ai që beson Allahun e Ditën e Fundit dhe lufton në rrugën e Allahut?! Këta nuk janë të barabartë para Allahut. Allahu nuk e udhëzon në rrugë të drejtë popullin zullumqar.

Ata që besuan, mërguan dhe luftuan në rrugën e Allahut me pasurinë dhe jetën e tyre janë në shkallë më të lartë tek Allahu. Këta janë ngadhënjimtarët e vërtetë.

Zoti i tyre i përgëzon ata me mëshirën e me kënaqësinë e Tij dhe me kopshte të Xhenetit, ku do të kenë lumturi të përhershme.

Aty do të jenë pafundësisht. Vërtet, tek Allahu është shpërblimi i madh.

O ju që besuat, mos i merrni për miq baballarët dhe vëllezërit tuaj nëse ata zgjedhin mosbesimin në vend të besimit. Kushdo nga ju që i merr ata për miq, është zullumqar.

Thuaj: "Nëse baballarët tuaj, fëmijët tuaj, vëllezërit tuaj, bashkëshortet tuaja, farefisi juaj, pasuria që keni fituar, tregtia që keni frikë se do ta humbni dhe shtëpitë që i keni për zemër, (nëse këto) janë më të dashura për ju se Allahu, i Dërguari i Tij dhe lufta në rrugën e Tij, atëherë pritni derisa Allahu të zbatojë vendimin e Tij! Allahu nuk i udhëzon në rrugë të drejtë njerëzit e pabindur."

Allahu ju ka dhënë fitore në shumë beteja, e edhe në Ditën e Hunejnit kur ju mahniti numri juaj i madh, por nuk ju bëri dobi aspak, madje Toka, me gjithë gjerësinë e saj, ju duk e ngushtë, pastaj ia mbathët duke kthyer shpinën.

Pastaj Allahu zbriti qetësinë e Tij mbi të Dërguarin e Tij e mbi besimtarët dhe dërgoi ushtri të cilat ju nuk i shihnit dhe i ndëshkoi ata që nuk besuan. Ky ishte ndëshkimi i jobesimtarëve.

Pastaj Allahu ia pranon pendimin kujt të dojë, se Allahu është Falës i madh e Mëshirëplotë.

O besimtarë! Idhujtarët, në të vërtetë, janë të papastër, prandaj mos i lini t'i afrohen Xhamisë së Shenjtë pas këtij viti. Nëse i frikësoheni varfërisë, nëse do Allahu, Ai do t'ju pasurojë me dhuntitë e Veta. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Luftoni ata që nuk besojnë Allahun dhe Ditën e Fundit, që nuk e konsiderojnë të ndaluar atë që Allahu dhe i Dërguari i Tij e kanë ndaluar dhe nuk e pranojnë fenë e vërtetë, nga radhët e ithtarëve të Librit, derisa të japin xhizjen (taksën) me duart e veta, duke qenë të përulur.

Hebrenjtë thonë: "Uzejri është biri i Allahut", kurse të krishterët thonë: "Mesihu (Isai) është biri i Allahut." Këto janë thjesht fjalë që ata i thonë, duke imituar fjalët e jobesimtarëve para tyre. Allahu i shkatërroftë! Si mund të mashtrohen?!

Ata i kanë marrë rabinët dhe murgjit e tyre për zot përveç Allahut, si dhe Mesihun, birin e Merjemes, ndonëse janë urdhëruar të adhurojnë një Zot, të Vetmin; askush nuk ka të drejtë të adhurohet përveç Tij. I lartësuar është Ai mbi gjithçka që i shoqërojnë.

Ata duan ta shuajnë dritën e Allahut me gojën e tyre, por Allahu s'pranon ndryshe, veçse ta përsosë dritën e Tij, edhe nëse e urrejnë jobesimtarët.

Është Ai që e dërgoi të Dërguarin e Tij me udhëzimin dhe fenë e vërtetë, që ta bëjë mbizotëruese mbi të gjitha fetë, edhe pse këtë e urrejnë idhujtarët.

O ju që besoni! Në të vërtetë, shumë rabinë dhe murgj gllabërojnë pasurinë e njerëzve në mënyrë të paligjshme dhe i pengojnë njerëzit nga rruga e Allahut. Ata që grumbullojnë arin e argjendin dhe nuk e shpenzojnë në rrugë të Allahut, njoftoji për një dënim të dhembshëm.

Ditën kur thesaret e tyre do të nxehen në Zjarrin e Xhehenemit dhe me të do t'u njollosen ballët, anët dhe shpinat e tyre (e do t'u thuhet): "Kjo është ajo që grumbulluat për veten tuaj. Shijoni pra (dënimin për) atë që grumbulluat."

Numri i muajve tek Allahu është dymbëdhjetë, sipas Librit të Allahut, që nga dita që krijoi qiejt dhe Tokën; nga të cilët katër janë të shenjtë. Kjo është rruga e drejtë, andaj mos i bëni zullum vetvetes në këta muaj dhe luftoni të gjithë kundër idhujtarëve, ashtu si luftojnë ata të gjithë kundër jush. Dijeni se Allahu është me ata që i frikësohen Atij.

Shtyrja e (një muaji) është vetëm shtim i mosbesimit, i cili i çon ata në humbje të mëtejshme. Ata e shpallin atë muaj të lejuar në një vit dhe të shenjtë vitin tjetër, në mënyrë që të përputhen me numrin e muajve që Allahu i ka shpallur të shenjtë, duke e lejuar atë që Allahu e ka ndaluar. Atyre u janë hijeshuar veprat e tyre të këqija, e, Allahu nuk e udhëzon në rrugë të drejtë popullin jobesimtar.

O ju që besoni! Ç'është me ju që, kur ju kërkohet të dilni në luftë në rrugën e Allahut, ju kapeni fort për toke? A jeni të kënaqur me jetën e kësaj bote në vend të botës tjetër? Kënaqësia e jetës së kësaj bote në krahasim me atë të botës tjetër është tepër e vogël.

Nëse nuk dilni në luftë, Ai do t'ju dënojë me një dënim të dhembshëm dhe do t'ju zëvendësojë me një popull tjetër. Ju nuk mund t'i bëni asnjë dëm Atij, sepse Allahu është i Plotfuqishëm për çdo gjë.

Nëse ju nuk e përkrahni atë (Pejgamberin), atëherë Allahu e ka përkrahur atë kur jobesimtarët e detyruan të largohej; kur ishte i dyti nga të dy në shpellë – i tha shokut të tij (Ebu Bekrit): "Mos u pikëllo, se Allahu është me ne!" Pas kësaj, Allahu zbriti qetësinë e Tij mbi të, e mbështeti me ushtarë që nuk i shihnit, dhe bëri që fjala e jobesimtarëve të jetë më e ulëta, kurse Fjala e Allahut të jetë më e larta. Allahu është i Plotfuqishëm, i Urtë.

Dilni në luftë, në lehtësi e në vështirësi dhe luftoni në rrugën e Allahut me pasurinë dhe jetën tuaj. Kjo është më mirë për ju, sikur ta dinit.

Nëse do të kishte qenë një fitore e lehtë dhe një udhëtim i shkurtër, ata (dyfytyrëshit) do të të kishin ndjekur, por rruga u dukej shumë e largët. Ata do të betohen në Allahun: "Sikur të kishim mundësi, do të dilnim (në luftë) bashkë me ju." Ata shkatërrojnë kështu vetveten. Allahu e di se ata janë gënjeshtarë.

Allahu të faltë (o Muhamed)! Po pse ua lejove (të mos dalin në luftë) para se të të bëhej e qartë se cilët thoshin të vërtetën dhe cilët ishin gënjeshtarë?

Ata që besojnë Allahun dhe Ditën e Fundit nuk të kërkojnë që të lirohen nga lufta me pasurinë dhe jetën e tyre në rrugën e Allahut. Allahu i di mirë ata që i frikësohen Atij.

Vetëm ata që nuk besojnë në Allahun dhe në Ditën e Fundit kërkojnë leje për t'u liruar. Ata kanë dyshime në zemrat e tyre, kështu që vazhdojnë të luhaten në dyshimet e tyre.

Nëse ata do të kishin synuar vërtet të dilnin në luftë, do të kishin bërë përgatitjet e nevojshme për të. Por, Allahu nuk e pëlqeu daljen e tyre, prandaj ua bëri të rëndë dhe u tha: "Rrini me ata (të paaftë) që nuk luftojnë!"

Sikur ata të kishin dalë me ju, vetëm do t'jua shtonin të keqen dhe do të nxitonin të mbillnin ngatërresa mes jush, duke dashur t'ju përçajnë, e në radhët tuaja ka të atillë që ua vënë veshin. Allahu i njeh mirë zullumqarët.

Ata edhe më parë përpiqeshin të bënin përçarje e t'i ngatërronin punët, derisa erdhi e vërteta (fitorja) dhe u ngrit feja e Allahut, ndonëse e urrenin.

Ka disa prej tyre që thonë: "Më lër të mungoj (në luftë) e mos më vër në sprovë." Vini re, ata tashmë kanë rënë në sprovë. Me siguri, Xhehenemi do t'i përfshijë jobesimtarët.

Nëse të ndodh diçka e mirë, ata hidhërohen, e, nëse të godet ndonjë fatkeqësi, ata thonë: "Ne i kemi marrë masat paraprake" dhe largohen të gëzuar.

Thuaj: "Nuk do të na ndodhë asgjë përveç asaj që na ka caktuar Allahu; Ai është Mbrojtësi ynë dhe vetëm Allahut le t'i mbështeten besimtarët."

Thuaj: "Çfarë pritni të na ndodhë, përveçse njërës prej dy të mirave (fitores ose shehidllëkut)? Ndërkaq, ne presim që Allahu t'ju godasë me dënim nga Ai Vetë ose me duart tona. Pritni pra, se edhe ne po presim me ju."

Thuaj: "Shpenzoni me dëshirë ose pa dëshirë, kurrsesi nuk do t'ju pranohet, sepse ju, në të vërtetë, jeni popull i pabindur.

Arsyeja që e pengon pranimin e shpenzimeve të tyre është se ata nuk besojnë Allahun dhe të Dërguarin e Tij, nuk vijnë në namaz përveçse me përtesë dhe nuk shpenzojnë ndryshe, veçse pa dëshirë.

Prandaj, të të mos bëjnë përshtypje pasuria dhe fëmijët e tyre, sepse Allahu synon vetëm që t'i ndëshkojë nëpërmjet tyre në jetën e kësaj bote dhe t'u dalë shpirti duke qenë jobesimtarë.

Ata betohen në Allahun se janë me ty, por në të vërtetë ata nuk janë me ty, por janë frikacakë.

Nëse do të mund të gjenin ndonjë strehim, shpellë ose vend për t'u fshehur, do të shkonin me nxitim.

Disa nga ata të qortojnë lidhur me lëmoshën: nëse u jepet diçka prej saj, ata kënaqen, por, nëse nuk u jepet, ankohen menjëherë.

Sikur të kënaqeshin me atë që u dha Allahu dhe i Dërguari i Tij e të thoshin: "Na mjafton Allahu. Allahu do të na japë nga Mirësitë e Veta, e edhe i Dërguari i Tij. Vetëm tek Allahu i kemi shpresat!"

Lëmosha (zekati) është vetëm për të varfrit, për nevojtarët; për punonjësit e ngarkuar me këtë përgjegjësi, për ata që duhen përfituar zemrat e tyre (në Islam), për lirimin e robërve, për ata që kanë borxhe, për (luftë në) rrugën e Allahut dhe për udhëtarin e mbetur rrugës. Ky është caktim i detyrueshëm nga Allahu. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.

Në mesin e tyre (dyfytyrëshve) ka disa që fyejnë Pejgamberin dhe thonë: "Ai dëgjon çdo gjë që i thuhet." Thuaju: "Ai dëgjon atë që është e mirë për ju. Ai beson në Allahun, u beson besimtarëve dhe është mëshirë për ata që besojnë nga mesi juaj. Ndërkaq, për ata që e lëndojnë të Dërguarin e Allahut do të ketë një dënim të dhembshëm."

Ata betohen në Allahun për t'ju kënaqur, por më e drejtë është të kërkojnë kënaqësinë e Allahut dhe të Dërguarit të Tij, nëse janë besimtarë.

A nuk e dinë ata se kushdo që kundërshton Allahun dhe të Dërguarin e Tij do të qëndrojë përgjithmonë në Zjarrin e Xhehenemit? Ky është poshtërimi i madh.

Dyfytyrëshit kanë frikë se do të shpallet ndonjë sure, e cila do t'i lajmërojë (besimtarët) për atë që fshehin në zemrat e tyre. Thuaju: "Vazhdoni të talleni, se Allahu me siguri do të zbulojë atë që i druheni."

Nëse i pyet ata, me siguri do të thonë: "Ne vetëm po bënim shaka e po argëtoheshim." Thuaju: "Vallë, me Allahun, me ajetet dhe me të Dërguarin e Tij po talleshit?!

Mos u shfajësoni! Ju e zbuluat mosbesimin (që e fshihnit), pas shfaqjes së besimit. Nëse disa prej jush i falim, të tjerët do t'i ndëshkojmë, sepse janë të këqij."

Dyfytyrëshit dhe dyfytyrëshet janë të gjithë njësoj; urdhërojnë për vepra të këqija e ndalojnë të mirat dhe janë dorështrënguar. Ata e harruan Allahun, andaj Ai i harroi ata. Pikërisht dyfytyrëshit janë të pabindurit.

Allahu u ka premtuar dyfytyrëshve e dyfytyrësheve dhe jobesimtarëve zjarrin e Xhehenemit, ku do të jenë përgjithmonë; ai do t'u mjaftojë atyre. Allahu i ka mallkuar ata dhe për ta do të ketë dënim të përhershëm.

Ju (o dyfytyrësh) jeni si ata para jush, që ishin më të fuqishëm se ju dhe kishin pasuri e fëmijë më shumë se ju. Ata u gëzuan me hisen e tyre (në këtë botë), e edhe ju u gëzuat me hisen tuaj, mu ashtu si u gëzuan ata që ishin para jush me hisen e tyre; dhe u lëshuat (në mosbesim) sikurse ata. Këtyre u janë asgjësuar veprat, në këtë botë dhe në tjetrën, e pikërisht këta janë të humburit.

A nuk kanë dëgjuar ata për popujt e mëparshëm: për popullin e Nuhut, të adëve e të themudëve, si dhe për popullin e Ibrahimit, për popullin e Medjenit dhe për qytetet e rrënuara (të popullit të Lutit)?! Atyre u erdhën të dërguarit e tyre me prova të qarta. Pra, Allahu nuk u bëri padrejtësi atyre, por ata i bënë padrejtësi vetvetes.

Besimtarët dhe besimtaret janë miq të njëri-tjetrit; urdhërojnë për vepra të mira dhe ndalojnë të këqijat, e falin namazin, japin zekatin dhe i binden Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Këta do t'i mëshirojë Allahu, sepse Allahu është i Gjithëfuqishëm dhe i Urtë.

Allahu u ka premtuar besimtarëve e besimtareve kopshte, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të qëndrojnë përgjithmonë, si dhe vendbanime të mrekullueshme në Xhenetet e Adnit (Përjetësisë) e kënaqësinë e Allahut, që është më e madhja. Kjo është fitorja madhështore.

O Pejgamber! Luftoji jobesimtarët e dyfytyrëshit dhe ji i ashpër ndaj tyre! Vendstrehimi i tyre do të jetë Xhehenemi. Eh, sa vendbanim i keq që është ai!

Ata betohen në Allahun se nuk e thanë atë (fjalë të keqe), por, në të vërtetë ata thanë fjalën e mosbesimit dhe nxorën në pah mosbesimin e tyre pas hyrjes në Islam dhe synuan të bëjnë diçka që nuk arritën ta bëjnë. Ata u zemëruan vetëm pse Allahu dhe i Dërguari i Tij i pasuruan ata me dhuntitë e Tij. Nëse pendohen, do të jetë më mirë për ta, por, nëse kundërshtojnë, Allahu do t'i ndëshkojë me një dënim të dhembshëm në këtë botë e në botën tjetër dhe ata nuk do të kenë kurrfarë mbrojtësi a ndihmëtari në Tokë.

Disa nga ata ia kanë dhënë besën Allahut (duke thënë): "Nëse Ai na jep nga mirësitë e Tij, ne patjetër se do të japim lëmoshë dhe do të jemi prej të mirëve."

Por, kur Ai u dha atyre nga mirësitë e Tij, ata u bënë dorështrënguar dhe u larguan duke kthyer shpinën.

Prandaj, Ai rrënjosi dyfytyrësinë në zemrat e tyre deri në Ditën kur do ta takojnë Atë, për shkak të thyerjes së premtimit që ia kishin dhënë Allahut dhe për shkak se gënjenin.

A nuk e dinë ata se Allahu i di fshehtësitë e pëshpëritjet e tyre dhe se Allahu është Njohësi i të gjitha fshehtësive?!

Ata që përqeshin besimtarët që japin lëmoshë vullnetarisht, të cilët nuk kanë asgjë për të dhënë përveç mundit të tyre e tallen me ta, le ta dinë se Allahu do të tallet me ta dhe për ta do të ketë dënim të dhembshëm.

Kërkove falje për ta ose nuk kërkove falje për ta; edhe sikur të kërkoje falje për ta shtatëdhjetë herë, Allahu nuk do t'i falte kurrë. Kjo, për shkak se ata e kanë mohuar Allahun dhe të Dërguarin e Tij. E, Allahu nuk e udhëzon në rrugë të drejtë popullin e pabindur.

Ata që mbetën pas, u gëzuan që nuk dolën me të Dërguarin e Allahut (në luftë) dhe nuk u pëlqente të luftonin me pasurinë dhe jetën e tyre në rrugën e Allahut, e thanë: "Mos dilni në vapë!" Thuaju: "Zjarri i Xhehenemit është edhe më i nxehtë." Sikur ta kuptonin!

Pra, le të qeshin pak e le të qajnë shumë, si ndëshkim për atë që kanë bërë.

Nëse Allahu të kthen te ndonjë grup prej tyre dhe ata të kërkojnë leje që të dalin me ty (në luftë), thuaju: "Kurrë nuk do të dilni me mua në luftë, as do të luftoni me mua kundër ndonjë armiku. Ju ishit të kënaqur që mbetët mbrapa herën e parë, kështu që rrini me ata që nuk dalin në luftë."

Kurrë mos ia fal namazin e xhenazes asnjërit prej tyre kur të vdesë, as mos qëndro pranë varrit të tij (për t'u lutur për të). Ata (dyfytyrëshit) mohuan Allahun e të Dërguarin e Tij dhe vdiqën duke qenë të pabindur.

Prandaj, të të mos bëjnë përshtypje pasuria dhe fëmijët e tyre, sepse Allahu synon vetëm që t'i ndëshkojë nëpërmjet tyre në jetën e kësaj bote dhe t'u dalë shpirti duke qenë jobesimtarë.

Sa herë që shpallet ndonjë sure ku thuhet: "Besoni Allahun dhe luftoni së bashku me të Dërguarin e Tij", pasanikët nga ata të kërkojnë leje, duke thënë: "Na lër të qëndrojmë me ata që nuk dalin në luftë!"

Ata u pajtuan të mbesin me ata (të paaftët) që nuk shkojnë në luftë. Zemrat e tyre janë vulosur, prandaj nuk kuptojnë.

Ndërkaq, i Dërguari dhe ata që besojnë me të, luftojnë me pasurinë dhe jetën e tyre. Për ta do të jenë të gjitha të mirat dhe mu ata janë të shpëtuarit.

Allahu ka përgatitur për ta kopshte të Xhenetit, nëpër të cilat rrjedhin lumenj, ku do të jenë përgjithmonë. Kjo është fitorja e madhe.

Disa beduinë erdhën me arsyetime, duke të kërkuar leje (për mosdalje në luftë), ndërsa ata që gënjyen Allahun dhe të Dërguarin e Tij mbetën mbrapa (pa kërkuar leje). Ata që mohuan nga radhët e tyre, do t'i godasë një dënim i dhembshëm.

Nuk ka gjynah (për mosdalje në luftë) për të dobëtit, të sëmurët dhe ata që nuk kanë asgjë për të shpenzuar, nëse janë të sinqertë me Allahun dhe të Dërguarin e Tij. Nuk ka vend për qortim ndaj punëmirëve. Allahu është Falës i madh, Mëshirëplotë.

Nuk ka gjynah as për ata që erdhën te ti duke të kërkuar ndonjë kafshë shalimi që t'i marrësh me vete, e ti u the: "Nuk mund t'ju gjej asnjë kafshë." Ata u larguan, ndërkohë që sytë u rridhnin lot nga pikëllimi që nuk gjenin asgjë për të shpenzuar.

Por, ka vend të qortohen ata që të kërkojnë leje duke qenë të pasur. Ata u pajtuan të mbesin me ata (të paaftët) që nuk shkuan në luftë. Allahu ua ka vulosur zemrat, prandaj nuk dinë.

Ata do të arsyetohen para jush kur të ktheheni tek ata. Thuaju: "Mos u arsyetoni! Nuk do t'ju besojmë kurrë, se Allahu tashmë na ka lajmëruar për punën tuaj. Allahu do ta shohë punën tuaj, e edhe i Dërguari i Tij. Pastaj do të ktheheni tek Ai që e di të fshehtën e të dukshmen, e mandej Ai do t'ju njoftojë për atë që keni punuar."

Kur të ktheheni tek ata, ata do t'ju betohen në Allahun, që t'i lini të qetë. Pra, lërini të qetë, sepse ata janë të ndyrë. Vendstrehimi i tyre është Xhehennemi, si dënim për atë që vepruan.

Ata do t'ju betohen që të jeni të kënaqur me ta. Në qoftë se ju bëheni të kënaqur me ta, ta dini se Allahu nuk është i kënaqur me njerëzit e pabindur.

Beduinët janë më të këqij në mosbesim e dyfytyrësi dhe ka më shumë të ngjarë që ata të mos i njohin kufijtë që Allahu ia ka shpallur të Dërguarit të Tij. Allahu është i Gjithëdijshëm dhe i Urtë.

Në mesin e beduinëve ka të atillë që e llogarisin si ndëshkim atë që shpenzojnë dhe presin fatkeqësinë tuaj. Fatkeqësia qoftë kundër tyre! Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm.

Por, nga beduinët ka edhe të atillë që besojnë Allahun e Ditën e Fundit dhe e konsiderojnë atë që shpenzojnë si mjet për t'iu afruar Allahut dhe për të fituar lutjet e të Dërguarit. Kjo, pa dyshim, është një mjet afrimi (tek Allahu) për ta. Allahu do t'i fusë nën mëshirën e Tij. Vërtet, Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Sa u përket të hershmëve e të parëve nga muhaxhirët e ensarët dhe ata që i pasuan ata në mënyrën më të mirë, Allahu është i kënaqur me ta dhe ata janë të kënaqur me Të. Ai u ka përgatitur atyre kopshte nëpër të cilat rrjedhin lumenj. Ata do të banojnë aty përgjithmonë e pambarim. Kjo është fitorja e madhe.

Nga radhët e beduinëve që janë rreth jush ka munafikë (hipokritë), por edhe nga banorët e Medinës, të cilët kanë rënë në hipokrizi. Ju nuk i njihni ata, por Ne i njohim. Ne do t'i dënojmë ata dy herë e pastaj do t'i nënshtrohen një dënimi të madh.

Por, ka edhe të tjerë që pranojnë fajet e veta, të cilët kanë përzier punët e mira me punë të këqija. Mbase Allahu do t'ua pranojë pendimin. Me të vërtetë Allahu është Falës i Madh e Mëshirëplotë.

Merr nga pasuria e tyre lëmoshë me të cilën do t'i pastrosh e do t'ua shtosh (shpërblimin) dhe lutu për ta, se vërtet lutja jote është qetësim për ta. Allahu është Gjithëdëgjues, i Gjithëdijshëm.

A nuk e dinë ata se Allahu është Ai që pranon pendimin nga robërit e Vet, e edhe lëmoshat, dhe se Allahu është Pranuesi i pendimit, Mëshirëploti?!

Thuaju: "Punoni, sepse Allahu do ta shohë punën tuaj, e edhe i Dërguari i Tij dhe besimtarët. Pastaj do të ktheheni tek Ai që e di të fshehtën e të dukshmen, e mandej Ai do t'ju njoftojë për atë që keni punuar."

Dhe ka të tjerë që janë në pritje të vendimit të Allahut. Ai mund t'i ndëshkojë ata ose t'ua pranojë pendimin. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Ka (gjithashtu) nga ata që ndërtuan xhami me qëllim të dëmtimit (të besimtarëve), për të shtuar mosbesimin, për të futur përçarje mes besimtarëve dhe për të pritur aty ata që luftuan më parë kundër Allahut dhe të Dërguarit të Tij. Ata, sigurisht do të betohen: "Ne deshëm vetëm të bënim mirë." Por. Allahu dëshmon se ata janë vërtet gënjeshtarë.

Kurrë mos u fal në të! Xhamia që është themeluar mbi frikën ndaj Zotit që nga dita e parë është më e denjë të falesh në të. Në të ka burra që duan të pastrohen, e Allahu i do ata që pastrohen.

A është më i mirë ai që e ndërton godinën e tij me frikën ndaj Allahut dhe kënaqësinë e Tij, apo ai që ndërton godinën e tij buzë greminës, e bie pastaj në zjarrin e Xhehenemit? Allahu nuk e udhëzon në rrugë të drejtë popullin zullumqar.

Godina që e ngrenë nuk do të pushojë së mbjelli dyshime në zemrat e tyre, derisa t'u copëtohen zemrat. Allahu është i Gjithëdijshëm, i Urtë.

Njëmend, Allahu ka blerë nga besimtarët jetën dhe pasurinë e tyre për t'ua dhënë Xhenetin. Ata luftojnë në rrugën e Allahut, vrasin dhe vriten. Ky është premtim vërtetë (i përmendur) në Teurat, Inxhil dhe Kuran. E kush e mban premtimin më fort se Allahu! Pra, gëzojuni shitblerjes që keni bërë, sepse kjo është fitorja e madhe!

(Këta janë) ata që pendohen, të përkushtuarit në adhurim, ata që e lavdërojnë Atë, agjërojnë, bien në ruku, bien në sexhde, urdhërojnë për të mirën e ndalojnë të keqen dhe i ruajnë kufijtë e Allahut. Pra, përgëzoji besimtarët!

Nuk i takon Pejgamberit dhe atyre që besojnë të kërkojnë falje për idhujtarët, edhe nëse janë të afërm, pasi ta kuptojnë se ata do të jenë banorë të Zjarrit flakërues.

Ndërkaq, lutja e Ibrahimit për faljen e babait të tij ishte vetëm për shkak të një premtimi që ia kishte dhënë. Por, kur e kuptoi se ai ishte armik i Allahut, hoqi dorë prej tij. Ibrahimi ishte vërtet i dhembshur e i butë.

Allahu kurrë nuk i çon njerëzit në humbje pasi t'i ketë udhëzuar, derisa t'u sqarojë atyre se nga çfarë duhet të ruhen. Vërtet, Allahu është i Gjithëdijshëm për çdo gjë.

Me të vërtetë, Allahut i takon sundimi i qiejve e i Tokës. Ai jep jetë dhe vdekje. Përveç Allahut ju nuk keni as mbrojtës e as ndihmës.

Allahu e pranoi pendimin e Pejgamberit dhe të muhaxhirëve e ensarëve, të cilët e ndoqën atë në çastin e vështirë, pasi zemrat e një grupi prej tyre gati sa rrëshqitën, pastaj ua pranoi pendimin, se, me të vërtetë, Ai është Përdëllimtar e i Mëshirshëm ndaj tyre.

Ai ua pranoi pendimin edhe atyre të treve që mbetën pas[64], derisa atyre iu ngushtua toka përkundër gjerësisë së saj e iu ngushtuan shpirtrat e tyre dhe e kuptuan se nuk ka strehim prej Allahut përveçse tek Ai. Pastaj Allahu ua mundësoi të pendohen dhe ua pranoi pendimin. Me të vërtetë, Allahu është Pranuesi i pendimit, Mëshirëploti.

O ju që besoni, kini frikë Allahun dhe jini me të sinqertët!

Nuk u takon banorëve të Medinës dhe beduinëve përreth tyre që të mbeten prapa të Dërguarit të Allahut dhe të parapëlqejnë jetën e tyre para jetës së tij. Kjo, se ata nuk i godet kurrfarë etjeje, mundi a urie në rrugën e Allahut, madje as bëjnë ndonjë hap që i zemëron jobesimtarët a i shkaktojnë ndonjë dëm armikut, pa iu shënuar si vepër e mirë. S'ka dyshim se Allahu nuk ua humb shpërblimin punëmirëve.

Ata nuk japin ndonjë lëmoshë, qoftë e madhe, qoftë e vogël, e as kalojnë ndonjë luginë, pa iu shënuar (si vepër e mirë), në mënyrë që Allahu t'i shpërblejë sipas veprave më të mira që kanë bërë.

Nuk u takon besimtarëve të dalin në luftë të gjithë përnjëherësh. Por, prej çdo bashkësie të tyre, le të qëndrojë një grup për të mësuar fenë dhe për t'ua tërhequr vërejtjen popullit të tyre kur të kthehen tek ata, në mënyrë që të ruhen (nga gjynahet).

O ju që besuat, luftoni jobesimtarët që janë afër jush e le të ndiejnë ashpërsinë tuaj! Dhe dijeni se Allahu është me të devotshmit!

Kur shpallet ndonjë sure, disa nga ata thonë: "Cilit prej jush ia shtoi besimin kjo sure?" Sa u përket atyre që besojnë, ajo ua shton besimin dhe ata gëzohen.

Ndërkaq, atyre që kanë sëmundje në zemrat e tyre, ua shton mosbesimin dhe ata vdesin si jobesimtarë.

A nuk e shohin ata se çdo vit sprovohen një herë ose dy, e sërish nuk pendohen e as marrin mësim?!

Madje, sa herë që shpallet ndonjë sure, ata shikojnë njëri-tjetrin (duke thënë): "A po ju sheh dikush?", pastaj largohen. Allahu ua shmang zemrat, sepse ata janë njerëz që nuk kuptojnë.

Juve ju ka ardhur tashmë një i dërguar nga mesi juaj. Atij i vjen rëndë për vuajtjet që përjetoni, jua dëshiron të mirën me gjithë zemër dhe është i dhembshur e i mëshirshëm me besimtarët.

Nëse ata kthejnë shpinën, atëherë thuaju: "Mua më mjafton Allahu, përveç të Cilit s'ka zot që meriton të adhurohet. Atij i mbështetem. Ai është Zoti i Arshit madhështor.